موارد استفاده ایمی پرامین

ایمی پرامین برای رفع بیماری افسردگی و نیز شب ادراری در کودکان تجویز می‌شود.

مکانیسم اثر

ایمی پرامین از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی‌نفرین و سروتونین توسط پایانه سلول عصبی پیش‌سیناپسی غلظت سیناپسی آن‌ها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می‌دهد.

فارماكوكينتيك

ایمی پرامین پس از تجویز خوراکی به سرعت و به‌طور کامل جذب می‌شود و دارای متابولیسم گذر اول کبدی بوده و متابولیت فعال آن دزپیرامین‌ می‌باشد. راه دفع دارو کلیوی است و پیوند این دارو به پروتئین بسیار زیاد است. نیمه عمر دارو ۲۵-۱۱ ساعت و زمان لازم برای شروع اثر ضد افسردگی ۳-۲ هفته می‌باشد.

هشدارها

در صورت وجود آسم، اختلال دوقطبی، اختلالات خونی ‌و گوارشی، گلوکوم با زاویه باریک‌، افزایش ‌فشار کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتورفی پروستات، مشکل کلیوی، اسکیزوفرنی ، حملات تشنجی، حساسیت به داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای و احتباس ادرار این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی ایمی پرامین

خشکی دهان، خواب آلودگی، تاری دید، یبوست، تهوع، اشکال در ادرار کردن، عوارض قلبی-عروقی، حساسیت، اختلالات رفتاری، اختلالات حرکتی، تداخل در فعالیت جنسی، تغییرات قند خون، افزایش اشتها و وزن و عوارض اندوکرین مثل ژنیکوماستی، اختلالات خونی و هیپوناترمی از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي ایمی پرامین

مصرف همزمان ایمی پرامین با داروهای ضد آریتمی، خطر آریتمی‌بطنی را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان این دارو با مهارکننده‌های آنزیمMAO باعث تحریک CNS و بالا رفتن فشار خون می‌شود. این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع مقابله می‌کند. بعضی از داروهای ضد صرع با کاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثر ضد افسردگی آن را کاهش می‌دهند. این دارو اثر پائین آورنده فشار خون کلونیدین و گوانتیدین را کاهش می‌دهد و در صورت قطع ناگهانی این دو دارو خطر افزایش فشار خون زیاد می‌شود. مصرف همزمان این دارو با فنوتیازین‌ها باعث افزایش عوارض جانبی آنتی‌موسکارینی‌ می‌شود. مصرف همزمان این دارو با داروهای مقلد سمپاتیک ممکن است باعث تشدید عوارض قلبی-عروقی و احتمالا بروز آریتمی، تاکیکاردییا افزایش فشار خون شود. مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز اگرانولوسیتوز را افزایش دهد. مصرف همزمان فرآورده‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعفCNS با این دارو ممکن است باعث بروز ضعف شدید CNS، ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود. سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد.

نکات قابل توصیه

۱. از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. در صورت نیاز، کاهش مقدار مصرف به تدریج در طول یک دوره حداقل ۴ هفته‌ای باید انجام شود.
۲. در هفته‌های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی باید بیمار را تحت نظر قرار داد.
۳. بیش از یک داروی ضد افسردگی در یک زمان نباید تجویز شود.
۴. برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل دو هفته وقت لازم است.
۵. درمان سالمندان باید با حداقل مقدار شروع شود، زیرا به عوارض جانبی این دارو حساس‌تر هستند.
۶. به علت نیمه‌عمر طولانی دارو تجویز یک‌باره مقادیر آن در موقع خواب، کافی است.
۷. به بیمار باید یاد‌آوری شود که در صورت بروز علائم آنتی‌موسیکارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل حاصل می‌شود.
۸. در صورت وجود سابقه مصرف مهار کننده‌های آنزیم MAO توسط بیمار، باید دو هفته بعد از قطع آن، مصرف این دارو را آغاز کرد.
۹. در صورت ضرورت مصرف دارو‌های مهار‌کننده MAO باید حداقل یک هفته میان قطع این دارو و شروع مصرف داروی جدید فاصله ایجاد شود.
۱۰. این دارو با ایجاد خواب‌آلودگی ممکن است بر اعمالی که نیاز به مهارت و هوشیاری دارند مانند رانندگی، تأثیر بگذارد.
۱۱. دوره درمان با این دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه ‌شده مصرف شود.
۱۲. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی به صورت چند نوبت در روز می‌باشد، به محض به یادآوردن آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد، در این صورت، مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود. اگر رژیم درمانی به صورت مصرف در هنگام خواب باشد، نباید هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در این موارد با پزشک مشورت شود.
۱۳. به دلیل احتمال بروز منگی و سرگیجه و هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط کرد.
۱۴. با مصرف این دارو خشکی‌دهان ممکن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از دو هفته باید به پزشک مراجعه کرد.
۱۵. احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد. لذا ضروری است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.
۱۶. بیمار باید ۷-۳ روز پس از قطع مصرف دارو تحت نظر باشد.
۱۷. در صورت نیاز به هرگونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.

اشکال دارویی ایمی پرامین
Coated Tablet:۱۰mg . ۲۵mg . ۵۰mg
Injection: ۲۵ mg/۲ml



:: برچسب ها : ایمی پرامین , imipramine ,
ن : saeed.bp
ت : شنبه 29 مهر 1396

موارد استفاده سیتالوپرام

سیتالوپرام به صورت هیدروکلرید یا هیدروبرومید خوراکی تجویز می شود که معمولاً به صورت تک دوز روزانه است. در درمان افسردگی کاربرد دارد.

فارماكوكينتيك

سیتالوپرام به راحتی از طریق دستگاه گوارشی جذب شده و حداکثر غلظت پلاسمایی آن پس از ۴-۲ ساعت از مصرف خوراکی دارو حاصل می شود. بطور وسیعی در بدن پخش می شود و میزان باند پروتئینی آن پایین است.

هشدارها

در بیماران مسن دوز دارو بایستی در پایین ترین دامنه درمانی که حداکثر ۴۰ میلی گرم در روز است نگاه داشته شود. این دارو بایستی به تدریج قطع شود تا خطر علائم ترک کاهش یابد.
در بیماران دچار اختلالات کبدی بایستی دوز دارو در پایین ترین حد دامنه درمانی قرار گیرد. مثلاً در افسردگی دوز معمول بایستی در حد ۲۰ میلی گرم روزانه نگاه داشته شود.
اگرچه اطلاعات کافی در مورد میزان مجاز دوز تجویزی در بیماران دچار اختلال شدید کلیوی وجود ندارد ولی در بیماران با اختلال کلیوی خفیف تا متوسط نیازی به تنظیم دوز نیست.

عوارض جانبی سیتالوپرام

همانند سایر SSRIS هاست اگر چه افزایش اشتها و وزن نیز با سیتالوپرام گزارش شده است.

تداخل دارويي

همانند فلوکستین است.



:: برچسب ها : سیتالوپرام , citalopram ,
ن : saeed.bp
ت : شنبه 29 مهر 1396

موارد استفاده کلونازپام

کلونازپام ممکن است در درمان صرع کوچک که به داروهای ضد تشنج سوکسینیمید یا اسیدوالیروئیک پاسخ نمی‌دهند، مصرف شود. همچنین کلونازپام در درمان اختلالات پانیک مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك

کلونازپام از راه خوراکی به خوبی جذب می‌شود. در کبد متابولیزه شده و از طریق کلیه دفع می‌شود. نیمه عمر دارو ۵۰-۱۸ ساعت است. پیوند این دارو به پروتئین پلاسما بسیار زیاد است. زمان لازم برای رسیدن به اوج غلظت پلاسمایی ۲-۱ ساعت می‌باشد. زمان شروع اثر دارو پس از مصرف یک مقدار واحد به سرعت جذب آن و پس از مصرف مقدار مقادیر متعدد، به سرعت تجمع دارو و به نوبه خود به نیمه عمر دفع و کلیرانس آن بستگی دارد.

هشدارها

۱. دربیماری تنفسی، نارسایی کبدی و کلیوی و پورفیری، مسمومیت شدید با الکل همراه با علائم حیاتی ضعیف شده، اغما شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلاء به آن و میاستنی‌گراو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲. احتمال بروز کمی‌فشار خون و آپنه در زمان مصرف این دارو وجود دارد.

۳. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین‌ها خطر بروز وابستگی‌های روانی را افزایش می‌دهد.

۴. بنزودیاپین‌ها ممکن است سبب بروز ضعف تنفسی در افراد سالخورده، نوجوانان و افراد بشدت بیمار شوند. در این موارد کاهش مقدر مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.

عوارض جانبی کلونازپام

خواب آلودگی، خستگی، ضعف عضلانی، اشکال در تمرکز حواس، افزایش جریان بزاق، پرخاشگری(‌واکنش متناقض)، تحریک پذیری و تغییرات روانی، از عوارض این دارو است.

نکات قابل توصیه

۱. این دارو نباید بیش‌تر از مقدار توصیه شده مصرف شود.

۲. در صورتی که پس از چند هفته، اثربخشی دارو کاهش یافت،از افزایش مقدار مصرف بدون مشورت با پزشک باید خودداری شود.

۳. به منظور کاهش احتمال بروز علائم قطع مصرف دارو، مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود.

۴. دوره درمان با این دارو باید کامل شود. باید دقت شود هیچیک از نوبت‌های مصرف فراموش نشوند.

اشکال دارویی کلونازپام

Scored Tablet:۰.۲ mg

Scored Tablet: ۱mg

Scored Tablet:۲ mg



:: برچسب ها : کلونازپام , clonazepam ,
ن : saeed.bp
ت : شنبه 29 مهر 1396

موارد استفاده آلپرازولام

آلپرازولام در کنترل اختلالات اضطراب برای تسکین کوتاه مدت علائم اضطراب مصرف می‌شود. این دارو به عنوان داروی کمکی در درمان اضطراب همراه با افسردگی روانی همچنین در درمان اختلالات پانیک کاربرد دارد.

فارماكوكينتيك

آلپرازولام پیرو تجویز خوراکی به خوبی از دستگاه گوارش جذب می‌شود. نیمه عمر دارو بین ۱۱ تا ۱۵ ساعت است و به میزان ۷۰-۸۰% به پروتئین‌های پلاسما متصل می‌شود.

هشدارها

۱. این دارو در درمان کوتاه مدت (فقط به مدت ۴-۲ هفته) اضطراب شدید و ناتوان کننده که با بی‌خوابی یا اختلالات سایکوتیک همراه است، مصرف می‌شود.
۲. با مصرف این دارو در بیمارانی که سابقه وابستگی به دارو داشته و یا دارای اختلال شدید شخصیتی هستند، احتمال وابستگی وجود دارد.
۳. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
مسمومیت شدید با الکل همراه با علائم حیاتی ضعیف شده، اغماء، شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلاء به آن، میاستنی گراو، انسداد مزمن و شدید تنفسی.
۴. بنزودیازپین‌ها ممکن است سبب ضعف تنفسی به ویژه در افراد سالخورده، به شدت بیمار یا جوانان شود. در این موارد کاهش مقدار مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
۵. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین‌ها خطر بروز وابستگی‌‌های روانی و جسمی را افزایش می‌دهد. با وجود این، علائم قطع مصرف مانند حملات تشنجی حتی پس از مصرف کوتاه مدت آلپرازولام با مقادیر معمولی گزارش شده است.

عوارض جانبی آلپرازولام

خواب آلودگی، سردرد، سر گیجه، افسردگی، توهم، اختلال دید، تاکیکاردی، هیپوتانسیون، درد قفسه سینه، تهوع، درد شکم، یبوست و اختلالات جنسی از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

الف- در صورت مصرف همزمان آلپرازولام با دیگر داروهای تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی (ضد افسردگی ها، آنتی هیستامین ها، نارکوتیک ها) اثر تضعیف کنندگی دارو بر سیستم اعصاب مرکزی (سداسیون) و دپرسیون تنفسی و کاردیو وسکولار تشدید خواهد شد.
ب- در صورت مصرف همزمان این دارو با فلووکسامین، به علت افزایش غلظت پلاسمایی آلپرازولام باید دوز دارو را کاهش داد.

نکات قابل توصیه

۱. این دارو نباید بیش‌تر از مقدار توصیه شده مصرف شود.
۲. در صورتی که پس از چند هفته، اثربخشی دارو کاهش یافت، از افزایش مقدار مصرف بدون مشورت با پزشک باید خودداری شود.
۳. به منظور کاهش احتمال بروز علائم قطع مصرف، مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود.

مقدار مصرف آلپرازولام

در درمان اضطراب: ۲۵۰ تا ۵۰۰ mcg، به فرم خوراکی ۳ بار در روز و در صورت لزوم تا دوز ۳ تا ۴ میلی‌گرم روزانه افزایش دوز امکان پذیر است.
در درمان حملات ترس: ۱ تا ۲ میلی‌گرم به فرم خوراکی ۳ بار در روز و در صورت لزوم تا دوز ۱۰mg روزانه افزایش دوز امکان پذیر است.



:: برچسب ها : آلپرازولام , alprazolam ,
ن : saeed.bp
ت : شنبه 29 مهر 1396

موارد استفاده متیل دوپا

متیل دوپا در درمان زیادی فشار خون همراه داروهای مدر مصرف می‌شود. همچنین در بحران زیادی فشار خون، زمانیکه درمان فوری مورد نیاز نباشد، نیز به کار می‌رود.

مکانیسم اثر

به نظر می‌رسد که اثر این دارو در کاهش فشار خون، به علت تبدیل آن به آلفا-متیل نوراپی‌نفرین باشد. آلفا-متیل نوراپی‌نفرین از طریق مرکزی سبب کاهش عبور جریان سمپاتیک و در نتیجه کاهش فشار خون می‌شود.

فارماكوكينتيك

جذب متیل دوپا از مجرای گوارش متغیر است. میتل دوپا به طور گسترده در نرونهای آدرنرژیک مرکزی به آلفا-متیل نوراپی‌نفرین تبدیل می‌شود. نیمه عمر آن در افراد سالم در مرحله آلفا ۱.۷ ساعت و در افراد مبتلا به بی‌ادراری در مرحله آلفا ۳.۶ ساعت می‌باشد. زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر پس از مصرف مقدار واحد ۶-۴ ساعت و پس از مصرف مقادیر متعدد ۳-۲ روز است. طول اثر دارو با مصرف یک مقدار واحد خوراکی ۲۴-۱۲ است و با مصرف مقادیر متعدد ۴۸-۲۴ ساعت است. متیل دوپا از طریق کلیه دفع می‌شود.

موارد منع مصرف متیل دوپا

متیل دوپا در بیماری فعال کبد (هپاتیت حاد و سیروز فعال)، نباید مصرف شود.

هشدارها

۱- درصورت سابقه کم‌خونی همولیتیک ناشی از بیماری خودایمنی، سابقه بیماری کبدی همراه با مصرف قبلی متیل دوپا و مشکل کلیوی و فئوکروموسیتوم این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲- آزمون کومبس ممکن است در ۲۰ درصد بیماران تحت درمان با دارو مثبت شود که این حالت می‌تواند با آزمون سازگاری متقابل خون‌های دهنده و گیرنده تداخل نماید.
۳- در طول مصرف دارو، شمارش سلول‌های خون و آزمون فعالیت کبد ممکن است ضروری باشد.
۴- اندازه‌گیری فشار خون در فواصل منظم در طول درمان با این دارو ضروری است.

عوارض جانبی متیل دوپا

خشکی دهان، تسکین، افسردگی، خواب‌آلودگی،‌ اسهال،‌ احتباس مایعات، کاهش توانایی جنسی، آسیب کبدی، کم‌خونی همولیتیک، سندرم شبه اریتماتوز،پارکینسون، بثورات جلدی و گرفتگی بینی با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي

مصرف همزمان متیل دوپا با داروهای بیهوش‌کننده عمومی ممکن است اثر پایین‌آورنده فشار خون متیل دوپا را افزایش دهد. مصرف همزمان متیل دوپا با داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز، ممکن است باعث تحریک‌پذیری بیش از حد شود. در صورت همزمان فنیل افرین با متیل دوپا، ممکن است اثر پایین‌آورنده فشار خون متیل دوپا کاهش و اثر بالابرنده فشار خون فنیل افرین افزایش یابد.

نکات قابل توصیه

۱- مصرف این دارو حتی در صورت احساس بهبودی باید ادامه یابد.
۲- این دارو افزایش فشار خون را درمان نمی‌کند بلکه آن را کنترل می‌کند. از این رو مصرف آن ممکن است تا آخر عمر ضروری باشد.
۳- از مصرف سایر داروها به خصوص داروهای مقلد سمپاتیک که نیاز به نسخه ندارند، باید خودداری شود.
۴- در صورت بروز تب، مراجعه به پزشک ضروری باشد.
۵- برای به حداقل رساندن اثر تسکین بخشی متیل دوپا، هرگونه افزایش در مقدار مصرف دارو باید در نوبت عصر انجام گیرد.
۶- در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر این که تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد در این صورت مقدار مصرف نوبت بعدی نباید دو برابر شود.
۷- هنگام رانندگی یا کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط کرد.

اشکال دارویی متیل دوپا

Scored Film Coated Tablet: ۲۵۰mg



:: برچسب ها : متیل دوپا , methyldopa ,
ن : saeed.bp
ت : شنبه 29 مهر 1396

موارد استفاده پرازوسین

پرازوسین در درمان زیادی فشار خون مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر

پرازوسین یک داروی مسدودکننده گیرنده آلفا-آدرنرژیک پس‌سیناپسی است که باعث انبساط عروق و کاهش مقاومت محیطی می‌شود، ولی به طور کلی اثر کمی بر روی برون‌ده قلبی دارد. این دارو در نارسایی احتقانی قلب، با کاهش مقاومت سیستمیک،‌ کاهش پیش‌بار و پس‌بار و درنتیجه بهبود برون‌ده قلب عمل می‌نماید.

فارماكوكينتيك

پرازوسین از طریق مجرای گوارش به خوبی جذب می‌شود. متابولیسم آن احتمالاً کبدی است. نیمه عمر دارو ۳-۲ ساعت است که در ناریایی احتقانی قلب، ممکن است به بیش از دو برابر برسد. اثر کاهنده فشار خون پس از یک نوبت مصرف دارو، طی دو ساعت و در نارسایی احتقانی قلب، خیلی سریع ظاهر می‌شود. زمان لازم برای رسیدن به اوج غلظت این دارو ۳-۱ ساعت است. زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر کاهنده فشار خون پس از مصرف مقدار واحد ۴-۲ ساعت است. در نارسایی احتقانی قلب، این زمان یک ساعت است. این دارو عمدتاً از طریق صفرا و مدفوع دفع می‌شود.

هشدارها

۱- این دارو در بیماران مبتلا به بیماری‌های شدید قلبی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲- اولین مقدار مصرف دارو، ممکن است باعث کلاپس ناشی از کاهش فشار خون شود.
۳- در طول درمان نارسایی احتقانی قلب، ممکن است نسبت به اثر پرازوسین تحمل ایجاد شود.
۴- اندازه‌گیری فشار خون در فواصل منظم طی مصرف دارو، ضرورت دارد.
۵- مقدار مصرف دارو باید براساس پاسخ فشار خون و نیاز هر بیمار تنظیم شود.

عوارض جانبی

افت فشار خون در حالت ایستاده، ناشی از اولین مقدار مصرف، ۳۰ دقیقه تا ۲ ساعت پس از مصرف ایجاد شده و ممکن است شدید باشد. سرگیجه یا منگی، به خصوص هنگام برخاستن از حالت خوابیده یا نشسته. درد قفسه سینه، از حال رفتن ناگهانی، ضربان نامنظم قلب، تنگی نفس، تورم پا یا قسمت تحتانی ساق پا و افزایش وزن با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي پرازوسین

اثر کاهنده فشار خون پرازوسین ممکن است در صورت مصرف همزمان با داروهای ضد درد و ضد التهاب غیر استروئیدی، به خصوص ایندومتاسین، استروژن‌ها یا داروهای مقلد سمپاتیک کاهش یابد. مصرف همزمان پرازوسین با دوپامین ممکن است باعث خنثی شدن اثر دوپامین در ایجاد انقباض عروق محیطی شود. مصرف همزمان افدرین با این دارو ممکن است باعث کاهش اثر افدرین در افزایش فشار خون شود.

نکات قابل توصیه

۱- دارو باید حتی در مواقعی که احساس بهبودی می‌شود، مصرف شود.
۲- این دارو زیادی فشار خون را درمان نمی‌کند، بلکه آن را کنترل می‌کند. مصرف دارو ممکن است برای تمام عمر ضروری باشد.
۳- هنگام برخاستن از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط شود.
۴- در صورت بروز سرگیجه یا منگی به ویژه پس از مصرف مقدار شروع دارو، باید احتیاط شود.
۵- در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن آن نوبت باید مصرف شود، مگر این که تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد. در این صورت مقدار مصرف بعدی نباید دو برابر شود.
۶- هنگام رانندگی یا کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری دارند، احتیاط شود.
۷- از مصرف سایر داروها، به ویژه داروهای مقلد سمپاتیک که نیاز به نسخه ندارند، بدون مشورت با پزشک باید خودداری شود.

اشکال دارویی پرازوسین
Tablet: ۱mg(asHCI)
Scored Tablet: ۵mg (as HCI)



:: برچسب ها : پرازوسین , prazosin ,
ن : saeed.bp
ت : چهارشنبه 26 مهر 1396

موارد استفاده دیلتیازم

دیلتیازم دردرمان آنژین صدری، پرفشاری خون و آریتمی مصرف می‌شود. این دارو در کنترل آنژین وازواسپاتیک یا آنژین ناپایدار در بیمارانی که قادر به تحمل داروهای مسدودکننده گیرنده بتا-آدرنرژیک یا نیترات‌ها نیستند یا علائم بیماری آنها با این داروها از بین نمی‌رود، مصرف می‌شود. دیلتیازم تزریقی در درمان تاکیکاردی فوق بطنی و کنترل موقت ضربان بطنی سریع در فلوتر دهلیزی یا فیبریلاسیون دهلیزی نیز مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك

دیلتیازم به خوبی از طریق مجرای گوارش جذب می‌شود و به دلیل متابولیسم عبور اول از کبد، فراهمی زیستی آن تقریباً ۴۰ درصد می‌باشد. فراهمی زیستی با مصرف طولانی مدت و افزایش مقدار مصرف، افزایش می‌یابد. پیوند این دارو به پروتئین‌های پلاسما زیاد می‌باشد. نیمه عمر این دارو پس از مصرف یک مقدار واحد خوراکی ۳۰-۲۰ دقیقه و برای مقادیر مصرف تکراری و زیاد، تقریباً ۵ تا ۸ ساعت می‌باشد. نیمه عمر آن از راه تزریقی نیز تقریباً ۳.۴ ساعت است. اثر دیلتیازماز راه تزریقی طی ۳ دقیقه ( به منظور کاهش سرعت ضربان قلب یا تبدیل تاکی کاردی فوق بطنی حمله‌ای به ریتم سینوسی) و با مصرف قرص‌های معمولی پس از ۶۰-۳۰ دقیقه شروع می‌شود. زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر با مصرف مکرر از راه خوراکی حدود ۲ هفته است و با تزریق سریع وریدی ۷-۲ دقیقه است. طول اثر دارو از راه خوراکی ۸-۴ ساعت، از راه تزریق سریع وریدی ۳-۱ ساعت و از راه انفوزیون مداوم وریدی ۱-۰.۵ ساعت است.

موارد منع مصرف دیلتیازم

این دارو در انسداد درجه ۲ یا ۳ دهلیزی بطنی ( مگر در مواردی که از ضربان‌ساز مصنوعی استفاده شده باشد)، کاهش شدید فشار خون، نارسایی عملکرد گره سینوسی-دهلیزی و سندرم Wolf – Parkinson – White همراه با فلوتر یا فیبریلاسیون دهلیزی نباید مصرف شود.

هشدارها

۱- مقدار مصرف دیلتیازم در بیمارن مبتلا به مشکل کلیوی و کبدی باید کاهش داده شود.
۲- این دارو در صورت وجود برادیکاردی شدید، نارسایی قلبی، شوک کاردیوژنیک، انفارکتوس حاد میوکارد همراه با احتقان ریوی و حساسیت به داروهای مسدودکننده کانال کلسیمی با احتیاط فراوان مصرف شود.
۳- اندازه‌گیری فشار خون،‌ انجام آزمون ECG و اندازه‌گیری ضربان قلب در طول مصرف دارو ضروری است.

عوارض جانبی دیلتیازم

برادیکاردی، انسداد سینوسی-دهلیزی و دهلیزی – بطنی،‌ کاهش فشار خون، کسالت، سردرد، اختلالات گوارشی، برافروختگی و احساس گرما، ورم مچ پا از عوارض جانبی مهم دارو می‌باشند.

نکات قابل توصیه

۱- مصرف این دارو حتی در صورت احساس بهبودی باید ادامه یابد.
۲- این دارو افزایش فشار خون را درمان نمی‌کند. بلکه آن را کنترل می‌نماید، از این رو مصرف آن ممکن است تا آخر عمر ضروری باشد.
۳- کاهش دفعات بروز درد قفسه سینه ممکن است بیمار را تشویق به فعالیت بیش از حد کند. بنابراین، در مورد میزان تمرینات بدنی باید با پزشک مشورت شود.
۴- از مصرف سایر داروها، به خصوص داروهای مقلد سپماتیک که نیاز به نسخه ندارند باید خودداری شود.
۵- نبض بیمار باید کنترل شود و در صورتی که کمتر از ۵۰ بار در دقیقه باشد، مراجعه به پزشک ضروری است.
۶- در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر این که تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد، در این صورت مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود.

اشکال دارویی دیلتیازم
Film-Coated-Scored Tablet: ۶۰mg
ForInjection: ۱۰۰mg
Capsule(SR): ۱۲۰mg
Coated Tablet(SR): ۱۲۰mg



:: برچسب ها : دیلتیازم , diltiazem ,
ن : saeed.bp
ت : چهارشنبه 26 مهر 1396

موارد استفاده هیدروکلروتیازید

هیدروکلروتیازید در درمان ورم (ناشی از نارسایی احتقانی قلب، سیروز کبدی همراه با آسیت)، درمان با کورتیکوستروئید و استروژن و نیز بعضی از مشکلات کلیوی ( از جمله سندرم نفروتیک، گلومر و لونفریت حاد و نارسایی مزمن کلیه)، زیادی فشار خون (به تنهایی یا به عنوان درمان کمکی) کاربرد دارد.

فارماكوكينتيك

جذب هیدروکلروتیازید پس از مصرف خوراکی نسبتاً سریع است. این دارو به صورت تغییر نیافته و تقریباً به طور کامل از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود. نیمه عمر هیدروکلروتیازید ۶.۵ تا ۸.۱۴ ساعت می‌باشد و اثر مدری آن پس از ۲ ساعت شروع می‌شود. زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر دارو ۴ ساعت و طول اثر آن ۱۲-۶ ساعت است. اثر کاهنده فشار خون این دارو پس از ۴-۳ روز ممکن است ظاهر شود، ولی برای رسیدن به اثر مطلوب ممکن است تا ۳ الی ۴ هفته زمان لازم باشد.

هشدارها

۱- این دارو در صورت وجود بی‌ادراری یا مشکل کلیوی و در نوزادان مبتلا به یرقان باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲- اندازه‌گیری فشار خون در طول درمان با این دارو در فواصل منظم ضروری است.

عوارض جانبی هیدروکلروتیازید

کاهش فشار خون وضعیتی، اختلالات خفیف گوارشی، کاهش توانایی جنسی، کمی پتاسیم، منیزیم و سدیم خون، زیادی کلسیم خون، آلکالوز همراه کمی کلرور خون، زیادی اسیداوریک خون، نقرس، افزایش قند خون و کلسترول پلاسما با مصرف دارو گزارش شده است.

نکات قابل توصیه

۱- این دارو زیادی فشار خون را درمان نمی‌کند، بلکه آن را کنترل می‌نماید، از این رو مصرف این دارو ممکن است تا آخر عمر ضروری باشد.

۲- احتمال بروز کمی پتاسیم خون وجود دارد. بنابراین ممکن است مصرف پتاسیم اضافی در رژیم غذایی لازم باشد. بدون مشورت پزشک، رژیم غذایی نباید تغییر یابد.

۳- از مصرف سایر داروها، به خصوص داروهای مقلد سمپاتیک که نیاز به نسخه ندارند باید خودداری شود.

۴- در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر این که تقریباً نوبت مصرف بعدی فرا رسیده باشد. در این صورت مقدار مصرف بعدی نباید دو برابر شود.

اشکال دارویی هیدروکلروتیازید

Scored Tablet: ۵۰mg



:: برچسب ها : هیدروکلروتیازید , hydrochlorothiazide ,
ن : saeed.bp
ت : چهارشنبه 26 مهر 1396

موارد استفاده انالاپریل

انالاپریل در درمان پرفشاری خون به عنوان داروی کمکی نارسایی احتقانی قلب، پیشگیری از نارسایی علامتی قلبی و ایسکمی کرونر در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد بطن چپ، مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك

جذب گوارشی انالاپریل حدود ۶۰ درصد است. این دارو پس از متابولیسم، به متابولیت فعال تبدیل می‌شود. اثر دارو پس از یک ساعت شروع می‌شود و پس از ۶-۴ ساعت به اوج خود می‌رسد. این دارو به میزان ۶۰ درصد از طریق کلیه و ۳۳ درصد از طریق مدفوع دفع می‌شود.

موارد منع مصرف انالاپریل

این دارو در بیماری کلیوی-عروقی و تنگی آئورت نباید مصرف شود.

هشدارها

۱- این دارو در صورت وجود سابقه آنژیوادم، زیادی پتاسیم خون، تنگی شریان کلیه، پیوند کلیه و مشکل کلیوی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲- در بیمارانی که تحت رژیم غذای شدیداً کم‌نمک قرار داشته یا دیالیز می‌شوند، کاهش ناگهانی در میزان آنژیوتانسین II به علت مصرف داروهای مهارکننده ACE ممکن است باعث کاهش ناگهانی و شدید فشار خون شود، علاوه بر این خطر نارسایی کلیه ناشی از مصرف داروهای مهار کننده ACE در بیمارانی که سدیم و حجم خون آنها کاهش یافته یا در بیمارانی که مبتلا به نارسایی احتقانی قلب هستند، افزایش می‌یابد.
۳- در طول درمان با این دارو، اندازه‌گیری فشار خون در فواصل منظم ضروری است.

عوارض جانبی انالاپریل

کاهش فشار خون، سرگیجه، سردرد، تهوع(و گاهگاهی استفراغ)، کرامپ عضلانی، خشکی مداوم دهان، ناراحتی گلو، تغییرات صدا و حس چشایی، التهاب مخاط دهان، سوء هاضمه، درد شکم، مشکل در کلیه، افزایش پتاسیم خون، آنژیوادم، کهیر، بثورات جلدی و حساسیت مفرط و اختلالات خونی با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي

مصرف همزمان این دارو با داروهای بیهوش‌کننده، اثر کاهنده فشار خون را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی ممکن است اثر پایین‌آورنده فشار خون انالاپریل را کاهش داده و خطر نارسایی کلیه را افزایش دهد. در صورت مصرف همزمان این دارو با سیکلوسپورین، خطر بروز افزایش پتاسیم خون بالا می رود. در صورت مصرف همزمان انالاپریل با داروهای مدر نگهدارنده پتاسیم و مکمل‌های پتاسیم، احتمال بروز افزایش پتاسیم خون وجود دارد. همچنین داروهای مدر ممکن است باعث افزایش اثر کاهنده فشار خون انالاپریل شوند. در صورت مصرف همزمان لیتیم با انالاپریل، دفع لیتیم کاهش یافته و غلظت آن در پلاسما افزایش می‌یابد. مصرف همزمان الکل و داروهای مدر یا انالاپریل ممکن است باعث تشدید اثرات کاهنده فشار خون شود.

نکات قابل توصیه

۱- مصرف همزمان این دارو حتی در صورت احساس بهبودی باید ادامه یابد.
۲- این دارو افزایش فشار خون را درمان نمی‌کند، بلکه آن را کنترل می‌نماید. از این رو مصرف این دارو ممکن است تا آخر عمر ضروری باشد.
۳- از مصرف سایر داروها، به خصوص داروهای مقلد سمپاتیک، که نیاز به نسخه ندارند، باید خودداری شود.
۴- طی مصرف این دارو، رعایت رژیم غذایی و محدودیت مصرف سدیم اهمیت دارد.
۵- در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر این که تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد. در این صورت مقدار مصرف بعدی نباید دو برابر شود.

اشکال دارویی انالاپریل
‏Tablet: ۵mg، ۲۰mg



:: برچسب ها : انالاپریل , enalapril ,
ن : saeed.bp
ت : چهارشنبه 26 مهر 1396

موارد استفاده کاپتوپریل

کاپتوپریل برای کنترل زیادی خفیف تا متوسط فشار خون به تنهایی یا همراه با یک داروی مدر تیازیدی به کار می‌رود. همچنین در درمان افزایش شدید فشار خون که به سایر تدابیر درمانی پاسخ نمی‌دهند مصرف می‌شود. کاپتوپریل به عنوان داروی کمکی در نارسایی قلبی، پس از سکته قلبی و در آسیب کلیوی در بیماران مبتلا به دیابت غیر وابسته به انسولین مصرف می‌شود. کاپتوپریل پس از انفارکتوس میوکارد در بیماران مبتلا به اختلال در عملکرد بطن چپ و همچنین در درمان نفروپاتی دیابتیک نیز مصرف می‌شود.

موارد منع مصرف کاپتوپریل

کاپتوپریل در بیماران مبتلا به مشکلات کلیوی-عروقی و تنگی آئورت نباید مصرف شود.

هشدارها

۱- در موارد زیر این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود: افراد دارای سابقه آنژیوادم، زیادی پتاسیم خون، تنگی شریان کلیه، پیوند کلیه و مشکل کلیوی.

۲- در بیمارانی که تحت رژیم غذایی شدیداً کم‌نمک قرار داشته یا دیالیز می‌شوند، کاهش ناگهانی در میزان آنژیوتانسین ll به علت مصرف داروهای مهارکننده ACE ، ممکن است باعث کاهش ناگهانی و شدید فشار خون شود. علاوه بر این خطر نارسایی کلیه ناشی از مصرف دروهای مهارکننده ACE در بیمارانی که سدیم و حجم خون آنها کاهش یافته یا در بیمارانی که مبتلا به نارسایی احتقانی قلب هستند، افزایش می‌یابد.

۳- در طول درمان زیادی فشار خون با کاپتوپریل، اندازه‌گیری فشار خون در فواصل منظم ضروری است.

عوارض جانبی کاپتوپریل

کاهش فشار خون، سرگیجه، سردرد، تهوع(و گاهگاهی استفراغ)، کرامپ عضلانی، خشکی مداوم دهان، سرفه، تغییرات صدا و حس چشایی، التهاب مخاط دهان، سوء هاضمه، درد شکم، مشکل کلیوی، افزایش پتاسیم خون، آنژیوادم، کهیر، بثورات جلدی، حساسیت مفرط و اختلالات خونی از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

مصرف همزمان این دارو با داروهای بیهوش‌کننده،‌ اثر کاهنده فشار خون را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی ممکن است اثر پایین‌آورنده فشار خون کاپتوپریل را کاهش داده و خطر نارسایی کلیه را افزایش دهد. در صورت مصرف همزمان این دارو با سیکلوسپورین، خطر بروز زیادی پتاسیم خون افزایش می‌یابد. در صورت مصرف همزمان کاپتوپریل با داروهای مدر نگه‌درانده پتاسیم و مکمل‌های پتاسیم، احتمال بروز زیادی پتاسیم خون وجود دارد. همچنین داروهای مدر ممکن است باعث افزایش اثر کاهنده فشار خون، کاپتوپریل شوند. در صورت مصرف همزمان لیتیم یا کاپتوپریل، دفع لیتیم کاهش یافته و غلظت آن در پلاسما افزایش می‌یابد. مصرف همزمان الکل و داروهای مدر با کاپتوپریل ممکن است باعث تشدید اثرات کاهنده فشار خون شود.

نکات قابل توصیه

۱- مصرف این دارو حتی در صورت احساس بهبودی باید ادامه یابد.

۲- این دارو افزایش فشار خون را درمان نمی‌کند، اما آن را کنترل می‌نماید. از این رو مصرف آن ممکن است تا آخر عمر ضروری باشد.

۳- از مصرف سایر داروها، به خصوص داروهای مقلد سمپاتیک که نیاز به نسخه ندارند، باید خودداری شود.

۴- طی مصرف این دارو، رعایت رژیم غذایی و محدودیت مصرف سدیم اهمیت دارد.

۵- در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر این که تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد. در این صورت از دو برابر کردن مقدار مصرف دارو باید خودداری شود.

اشکال دارویی کاپتوپریل

Tablet: ۲۵ mg، ۵۰mg



:: برچسب ها : کاپتوپریل , captopril ,
ن : saeed.bp
ت : چهارشنبه 26 مهر 1396