موارد استفاده هیدروکورتیزون

هیدروکورتیزون در درمان علامتی اختلالات ناشی از آلرژی و یا التهابی پوست نظیر اگزما، درماتیت‌ها، زخم قنداق بچه و نیش حشرات به کار می‌رود.

مکانیسم اثر هیدروکورتیزون

این دارو با عبور از غشاء سلولی به گیرنده‌های اختصاصی خود در سیتوپلاسم متصل شده و کمپلکس دارو-گیرنده وارد هسته سلولی می‌شود. این کمپلکس با اتصال به نواحی خاصی از DNA موجب تحریک روند رونویسی mRNA و به دنبال آن ساخت آنزیم‌های مهاری می‌شود که گمان می‌رود مسئول ایجاد اثرات مهاری ضد التهابی می‌باشند.

فارماكوكينتيك

متابولیسم این دارو عمدتاً در خود پوست صورت می‌گیرد. به دنبال جذب سیستمیک، در کبد نیز متابولیزه می‌شود. نیمه عمر هیدروکورتیزون آزاد حدود ۲ ساعت می‌باشد.

موارد منع مصرف

در ضایعات پوستی درمان نشده باکتریایی، قارچی یا ویروسی، بیماری روزاسه و التهاب پوستی، حالات التهابی زخم‌دار یا خارش‌دار نباید مصرف شود. تجویز این دارو برای درمان آکنه ولگاریس توصیه نمی‌شود (به خصوص کورتیکواستروئیدهای قوی منع مصرف دارند) کورتیکوستروئیدهای قوی در کودکان زیر یک سال منع مصرف دارند.

هشدارها

در اختلالات التهابی پوست شیرخواران از قبیل التهاب ناشی از ادرار سوختگی احتیاط فراوان نموده و بیش از ۷-۵ روز مصرف نشود. از مصرف طولانی مدت فرآورده روی پوست اجتناب شود.

عوارض جانبی هیدروکورتیزون

در صورت جذب سیستمیک هیدروکورتیزون احتمال بروز عوارضی نظیر سندرم کوشینگ، افزایش قند خون، وجود قند در ادرار و در صورت مصرف دراز مدت تضعیف محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوق کلیه وجود دارد.
بروز عوارض جانبی موضعی مانند تشدید عفونت‌های درمان نشده، نازک شدن پوست، درماتیت تماسی، اختلالات التهابی در ناحیه صورت به ویژه در خانم‌ها و آکنه در محل کاربرد فرآورده نیز گزارش شده است.

نکات قابل توصیه

۱- از مصرف خودسرانه این دارو خودداری شود.
۲- از به کار بردن پوشش و یا پانسمان روی ناحیه تحت درمان با هیدروکورتیزون خودداری شود.
۳- از تماس دارو با چشمها اجتناب شود.
۴- در صورتی که با گذشت دو هفته عارضه‌ای که برای آن هیدروکورتیزون تجویز شده، بهبود پیدا نکرد و یا بدتر شد، به پزشک مراجعه شود.
۵- قبل از شیردهی از استعمال این دارو روی بافت پستان خودداری شود.

مقدار مصرف هیدروکورتیزون

در بزرگسالان از کرم یا پماد ۱% ، ۱ تا ۳ بار در روز و در کودکان بالای ۲ سال ۱ تا ۲ بار در روز استفاده می‌شود. میزان مصرف این دارو در کودکان زیر ۲ سال تاکنون مشخص نشده است.

اشکال دارویی هیدروکورتیزون
Topical Cream: ۱%
Topical Ointment: ۱%



:: برچسب ها : هیدروکورتیزون , hydrocortisone ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396

موارد استفاده بیزاکودیل

بیزاکودیل به عنوان یک مسهل محرک برای درمان کوتاه مدت یبوست و تخلیه رکتوم و کولون قبل از انجام آزمون ها یا جراحی کولون مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر بیزاکودیل

این دارو با اثرگذاری مستقیم بر روی عضلات صاف روده باعث افزایش حرکات پریستالتیک روده می‌شود.

فارماكوكينتيك

اثر این دارو پس از ۸-۶ ساعت شروع می‌شود.

موارد منع مصرف

در صورت وجود آپاندیسیت یا نشانه‌های آن یا خونریزی مقعد و نیز انسداد روده با علت نامشخص نباید از بیزاکودیل استفاده شود. این دارو در صورت کولوستونی یا ایلنوستومی نیز نباید مصرف شود.

هشدارها

استفاده از این دارو در کودکان با سن کمتر از ۶ سال باید با دستور پزشک صورت گیرد.

عوارض جانبی بیزاکودیل

از عوارض احتمالی این دارو می توان به آروغ زدن، کرامپ، اسهال، تهوع و تحریک پوستی در اطراف مقعد اشاره کرد.

تداخل دارويي

مصرف بیش از حد این دارو باعث دفع املاح پتاسیم می‌شود و اثر داروهای مدر در کاهش غلظت سرمی پتاسیم را کاهش می‌دهد.

مصرف همزمان داروهای ضد اسید و شیر با قرص‌های بیزاکودیل ممکن است باعث حل شدن سریع روکش قرص ها و درنتیجه بروز تحریک معده یا دوازدهه شود.

نکات قابل توصیه

۱. از جویدن یا خرد کردن قرص‌های بیزاکودیل یا از مصرف آن با داروهای ضد اسید خودداری شود.

۲. در صورت وجود آپاندیسیت و تا دو ساعت بعد از مصرف سایر داروها از مصرف این داروها خودداری شود.

۳. مصرف طولانی مدت این دارو ممکن است باعث وابسته شدن کار روده به آن شود.

۴. احتمال بروز بثورات جلدی و کرامپ به خصوص در صورت مصرف با معده خالی وجود دارد.

اشکال دارویی بیزاکودیل

Entric Coated Tablet : ۵ mg

Suppository : ۱۰ mg

Pediatric Suppository :۵ mg



:: برچسب ها : بیزاکودیل , bisacodyl ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396

موارد استفاده دیفنوکسیلات

ترکیب دیفنوکسیلات و آتروپین به صورت کمکی در درمان اسهال های مزمن و حاد و همچنین کولیت زخمی خفیف و مزمن مصرف می شود.

مکانیسم اثر دیفنوکسیلات

دیفنوکسیلات احتمالاً به صورت موضعی و مرکزی باعث مهار حرکات دودی روده می شود. آتروپین که عمدتاً به دلیل جلوگیری از سوءاستفاده دارویی به این فرآورده اضافه می شود، دارای خاصیت ضد موسکارینی می باشد.

فارماكوكينتيك

متابولیسم دیفنوکسیلات کبدی است و متابولیت اصلی دارو نیز اثری مشابه خود دارو دارد. نیمه عمر دیفنوکسیلات ۲.۵ ساعت و نیمه عمر متابولیت آن در حدود ۱۲ ساعت است. زمان لازم برای شروع اثر یک ساعت و مدت اثر آن ۴-۳ ساعت می باشد. دفع دارو از طریق مدفوع و کلیه است.

موارد منع مصرف دیفنوکسیلات

در اسهال شدید ناشی از کولیت اولسراتیو یا ناشی از کولیت پسودو ممبران نباید مصرف شود.

هشدارها

۱. کودکان و بیماران سالخورده، به ضعف تنفسی ناشی از دیفنوکسیلات حساس تر هستند.
۲. در افراد مبتلا به دهیدراتاسیون و مبتلا به اسهال ناشی از میکروارگانیسم ها با احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی دیفنوکسیلات

عوارض آن معمولاً کم و شامل تاری دید، مشکل در دفع ادرار، خشکی پوست و دهان یا تب می باشد.

تداخل دارويي دیفنوکسیلات

مصرف همزمان دیفنوکسیلات با سایر داروهای اعتیادآور و مضعف CNS خطر اعتیاد را افزایش می دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای پائین آورنده فشارخون با اثر تضعیف CNS می تواند اثر مضعف CNS دیفنوکسیلات را افزایش دهد. اثر ضدموسکارینی آمانتادین، هالوپریدول، فنوتیازین ها و پروکائین آمید ممکن است اثرات آتروپین موجود در این فرآورده را افزایش دهد. مصرف همزمان با داروهای مهارکننده مونوآمینواکسیداز (MAO) ممکن است منجر به بروز ناگهانی بحران پرفشاری خون شود.

نکات قابل توصیه

۱. در صورت بروز تحریک معده همراه غذا مصرف شود.
۲. در صورت مصرف طولانی مدت، احتمال وابستگی به دارو وجود دارد. مصرف طولانی مدت این دارو، فقط در صورت بهبود علایم بالینی بیماری و زیر نظر پزشک باید صورت گیرد.
۳. به دلیل بروز خواب آلودگی یا سرگیجه از انجام کارهایی که نیازمند دقت هستند از جمله رانندگی، خودداری شود.

اشکال دارویی دیفنوکسیلات
Tablet: Diphenoxylate HCL ۲.۵ mg + Atropine Sulfate ۰.۰۲۵ mg



:: برچسب ها : دیفنوکسیلات , diphenoxylate ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396

موارد استفاده مترونیدازول

مترونیدازول دارویی آنتی بیوتیک است که در درمان عفونت های بی‌هوازی (از جمله عفونت‌های دندان( ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری و عفونت‌های تک یاخته‌ای کاربرد دارد. این دارو در درمان واژینوز باکتریایی ناشی از هموفیلوس یا گاردنلا یا کورینه باکتریوم، واژینیت غیر اختصاصی و واژینوز بی‌هوازی به کار می‌رود.

مکانیسم اثر مترونیدازول

مترونیدازول، پس از جذب توسط میکروارگانیسم‌ها احیا و به یک ترکیب سمی تبدیل می‌شود. که با پیوستن به DNA باعث توقف ساخت آن و مرگ سلول می‌شود.

فارماكوكينتيك

مترونیدازول از طریق خوراکی به خوبی جذب شده و در اغلب مایعات و ترشحات بدن منتشر می‌شود. غلظت سرمی داروی مترونیدازول ۲-۱ ساعت پس از مصرف خوراکی به اوج خود می‌رسد. نیمه عمر این قرص در بزرگسالان ۱۲-۶ ساعت است که در صورت وجود مشکل کبدی به ۲۹-۱۰ ساعت افزایش می‌یابد. دفع مترونیدازول عمدتاً کلیوی است و تا ۱۵ درصد ممکن است از طریق مدفوع دفع شود. ۲۰% از دارو بعد از مصرف واژینال به صورت سیستمیک جذب می‌شود.

موارد منع مصرف

مصرف این دارو در سه ماهه اول بارداری اکیدا ممنوع است و جزء گروه X طبقه بندی می‌شود زیرا ممکن است باعث مرگ یا نقص عضو جنین شود.

هشدارها

در صورت وجود مشکل کبدی و آناسفالوپاتی کبدی، مصرف این دارو باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.

عوارض جانبی مترونیدازول

تهوع، استفراغ، طعم بد دهان، زبری زبان، اختلالات گوارشی، بثورات جلدی، کهیر، آنژیوادم، به ندرت خواب آلودگی، سردرد، سرگیجه، آتاکسی، تیره شدن ادرار،خارش، درد هنگام آمیزش و ترشحات غلیظ سفید رنگ از عوارض جانبی دارو هستند.

تداخل دارويي مترونیدازول

اثر وارفارین در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است افزایش یابد. مترونیدازولمتابولیسم فنی‌توئین را مهار می‌کند و غلظت پلاسمایی این دارو را افزایش می‌دهد. فنوباربیتال، متابولیسم مترونیدازول را افزایش و غلظت پلاسمایی آن را کاهش می‌دهد. مترونیدازول متابولیسم فلوئورواوراسیل را مهار می‌کند و احتمال مسمومیت با لتیم با مصرف همزمان مترونیدازول گزارش شده است. واکنش شبه دی‌سولفیرام با مصرف همزمان مترونیدازول و فراورده‌های حاوی الکل ممکن است بروز کند.

نکات قابل توصیه

در زمان مصرف به این موارد دقت کنید:

۱- پیگیری وضعیت بالینی و آزمایشگاهی بیمار در صورتی که طول درمان از ۱۰ روز تجاوز کند، توصیه می‌شود.
۲- در صورت بروز تحریک گوارشی، مترونیدازول را می‌توان با غذا مصرف کرد.
۳- مترونیدازول تزریقی فقط باید به صورت انفوزیون آهسته وریدی مصرف شود. که در این صورت انفوزیون محلول‌ها یا سرم‌های دیگر باید قطع شود.
۴- شستن دست‌ها قبل و بعد از استعمال، توصیه می‌شود. همچنین رعایت اصول بهداشتی برای جلوگیری از بروز مجدد عفونت ضروری است.
۵- در صورت بروز حساسیت یا تحریک، مصرف باید قطع شود.
۶- در صورت مصرف شکل واژینال مترونیدازول در درمان تریکوموناز، استفاده از کاندوم به منظور پیشگیری از بروز مجدد عفونت ضروری است. ممکن است به طور همزمان مردان نیز به مصرف این دارو نیاز داشته باشند.
۷- در صورت بروز سرگیجه یا منگی با مصرف این دارو باید احتیاط نمود.۸- در طول مصرف مترونیدازول واژینال، به منظور پیشگیری از عفونت متقاطع، عفونت مجدد یا رقیق شدن دوز دارو، باید از مقاربت جنسی خودداری نمود.

مقدار مصرف مترونیدازول

خوراکی:
بزرگسالان : مترونیدازول به عنوان ضد باکتری سیستمیک در عفونت‌های بی‌هوازی مقدار۷/۵ mg/kg حداکثر تا یک گرم هر ۶ ساعت به مدت ۷ روز یا بیشتر مصرف می شود.در التهاب روده، ۵۰۰ میلی‌گرم چهار بار در روز، در کولیت ناشی از آنتی‌بیوتیک ۵۰۰ میلی‌گرم ۴-۳ بار در روز، در گاستریت و زخم دوازدهه ناشی ازهلیکوباکترپیوری به عنوان درمان کمکی ۵۰۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز به همراه سایر آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی و درمان واژینوز باکتریایی، ۵۰۰ میلی‌گرم ۲ بار در روز برای ۷ روز مصرف می‌شود. به عنوان ضد تک یاخته در آمیبیاز ۷۵۰– ۵۰۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز برای ۱۰-۷ روز، در بالانتیدیوز ۷۵۰ میلی‌گرم ۳بار در روز برای ۵ یا ۶ روز، در ژیاردیاز ۲ گرم یک بار در برای ۳ روز یا۲۵۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز به مدت ۷-۵ روز و در درمان تریکوموناز ۲ گرم به صورت مقدار واحد، یک گرم ۲بار در روز به مدت یک روز یا ۲۵۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز به مدت ۷ روز مصرف می‌شود.
کودکان : مترونیدازول به عنوان ضد باکتری در عفونت‌های بی‌هوازی۷/۵mg/kg هر ۶ ساعت یاmg/kg ۱۰ هر ۸ ساعت مصرف می‌شود. به عنوان ضد تک یاخته در درمان آمیبیاز ۱۱/۶-۱۶/۷mg/kg ، سه بار در روز به مدت ۱۰ روز ، در بالانتیدیوز۱۱/۶-۱۶/۷ mg/kg سه بار در روز به مدت ۵ روز، در ژیاردیاز ۵mg/kg سه بار در روز به مدت ۷-۵ روز و در درمان تریکوموناز ۵g/kg سه بار در روز به مدت۷ روز مصرف می‌شود.

تزریقی:

بزرگسالان : مترونیدازول به عنوان ضد باکتری سیستمیک در عفونت‌های بی‌هوازی ابتدا۱۵mg/kg و سپس ۷/۵mg/kg تا حداکثر یک گرم، هر ۶ ساعت به مدت ۷ روز یا بیشتر انفوزیون وریدی می‌شود. برای پیشگیری از عفونت در اعمال جراحی،۱۵mg/kg یک ساعت قبل از شروع جراحی وmg/kg ۷۶/۵ و ۱۲ ساعت پس از مقدار اولیه، انفوزیون وریدی می‌شود، به عنوان ضد تک یاخته در درمان آمیبیاز۷۵۰-۵۰۰ میلی‌گرم هر ۸ ساعت به مدت ۱۰-۵ روز انفوزیون وریدی می‌شود.
کودکان : مترونیدازول به عنوان ضد باکتری سیستمیک در عفونت‌های بی‌هوازی، درنوزادان نورس، ۱۵mg/kg یه عنوان مقدار اولیه و سپس۷/۵ mg/kg در هر ۱۲ساعت، ۴۸ ساعت پس از مقدار اولیه، انفوزیون وریدی می‌شود. در نوزادان کامل،۱/۵mg/kg به عنوان مقدار اولیه و سپسmg/kg۷/۵ هر ۱۲ ساعت، ۲۴ ساعت پس از مقدار اولیه انفوزیون وریدی می‌شود. در نوزادان با سن ۷ روز و بزرگتر، مقدار ۱۵mg/kg یه عنوان مقدار شروع و سپس۷/۵ mg/kg هر ۶ ساعت ازراه انفوزیون وریدی مصرف می‌شود.
واژینال: در واژینوز باکتریایی یا تریکوموناز، ۵۰۰mg هر شب به مدت ۱۰ یا ۱۲ روز متوالی از راه واژینال مصرف می‌شود

اشکال داروییInfusion : metronidazole ۵۰۰mg/۱۰۰ml
Tablet : metronidazole ۲۵۰ mg
Oral Suspension : ۱۲۵mg/۵ ml ( as Benzoate )
Vaginal Tablet : ۵۰۰mg
Vaginal Gel : ۰.۷۵%
Ointment



:: برچسب ها : مترونیدازول , metronidazole ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396

موارد استفاده آزیترومایسین

آزیترومایسین در درمان عفونت‌های مجاری تنفسی، التهاب گوش میانی، عفونت‌های پوست و بافت‌های نرم، عفونت‌های تناسلی و التهاب پیشابراه مصرف می‌شود

فارماكوكينتيك

فراهمی زیستی این دارو به صورت خوراکی حدود ۴۰ درصد است. جذب دارو همراه با غذا به شکل کپسول (نه قرص) کاهش می‌یابد. اوج غلظت سرمی دارو از زمان مصرف تا ۲ ساعت بعد از آن حاصل می‌شود. این دارو به طور گسترده در بافت‌ها منتشر می‌شود به طوری که غلظت آن در بافت‌ها بیش از پلاسما خواهد بود. این دارو به مقدار کم در کبد متابولیزه می‌شود و بقیه آن به صورت تغییر نیافته عمدتاً از طریق صفرا دفع می‌شود.

موارد منع مصرف آزیترومایسین

در صورت وجود نارسایی کبد، این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها

در صورت ابتلای بیمار به نارسایی کبدی یا کلیوی، تاکیکاردی بطنی و پورفیری، این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی آزیترومایسین

تهوع، استفراغ، احساس ناراحتی در شکم، اسهال، کهیر، بثورات جلدی و سایر واکنش‌های آلرژیک، کاهش برگشت پذیر قدرت شنوایی در صورت مصرف مقادیر زیاد دارو، یرقان انسدادی و مشکلات قلبی از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

این دارو نیز مانند آزیترومایسین با تعدادی از داروها تداخل دارد

نکات قابل توصیه

بهتر است این دارو ( به ویژه کپسول آن ) با معده خالی مصرف شود ولی در صورت بروز تحریک گوارشی می‌توان دارو را با غذا نیز مصرف کرد

مقدار مصرف آزیترومایسین

بزرگسالان: این دارو به طور معمول به مقدار ۵۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز به مدت ۳ روز مصرف می‌شود. در درمان عفونت‌های تناسلی کلامیدیایی و عفونت مجاری ادراری غیر گونوکوکی، یک گرم به صورت تک دوز مصرف می‌شود.
کودکان : برای کودکان با سن بیش از ۶ ماه ۱۰mg/kg یک بار در روز به مدت ۳ روز یا براساس وزن کودک به ترتیب زیر مصرف می شود: برای وزن ۱۵ تا ۲۰ کیلوگرم: مقدار ۲۰۰ میلی‌گرم، برای وزن ۲۶ تا ۳۵ کیلوگرم: مقدار ۳۰۰ میلی‌گرم، برای وزن ۳۶ تا ۴۵ کیلوگرم: مقدار ۴۰۰ میلی‌گرم ( این مقادیر یک بار در روز به مدت ۳ روز مصرف می‌شوند).

اشکال دارویی آزیترومایسین

Film Coated Tablet : ۲۰۰ mg
Film Coated Tablet : ۴۰۰ mg ( as Ethylsuccinate)
For Suspension : ۲۰۰ mg/ ۵ ml ( as Ethylsuccinate)
For Injection : ۱ g ( as lactobionate)



:: برچسب ها : آزیترومایسین , azithromycin ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396

موارد استفاده متفورمین

متفورمین در درمان افراد مبتلا به دیابت غیر وابسته به انسولین که به رژیم غذایی پاسخ نداده‌اند و همچنین در بیمارانی که دچار اضافه وزن هستند، به کار می‌رود.

مکانیسم اثر متفورمین

متفورمین از طریق کاهش گلوکونئوژنز و افزایش مصرف محیطی گلوکز اثر می‌کند. از آنجا که تنها در حضور انسولین آندوژن اثر دارد، دارو تنها در افرادی مؤثر است که بخشی از سلول‌های پانکراس آن‌ها سالم باشد. تصور می‌شود که متفورین تعداد و یا قدرت اتصال انسولین به گیرنده‌های غشاء سلول، به ویژه گیرنده‌های محیطی را افزایش می‌دهد.

فارماكوكينتيك

فراهمیزیستی دارو ۶۰-۵۰ درصد است ولی غذا، سرعت و میزان جذب دارو را کاهش می‌دهد. نیمه عمر دارو ۲/۶ ساعت است و به صورت تغییر نیافته از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود.

موارد منع مصرف متفورمین

دارو در مواردی مانند بیماری‌های کبدی و کلیوی، بیماری‌های قلبی، استعداد ابتلا به اسیدوز لاکتیک، عفونت شدید، سوختگی شدید، جراحی، تروما، دهیدراتاسیون، اغمای دیابتی و کتواسیدوز نباید مصرف شود.

هشدارها

۱- در افراد مسن به دلیل احتمال وجود بیماری‌های عروق محیطی و یا اختلال عملکرد کلیوی، دارو باید با احتیاط مصرف شود.
۲- در شرایطی مانند اسهال، استفراغ، فلج معده، انسداد روده و دیگر شرایطی که جذب غذا را به تأخیر می‌اندازد، ‌ممکن است تغییر مقدار مصرف دارو لازم بوده و یا انسولین جایگزین آن شود.
۳- در پرکاری یا کم کاری تیروئید تنظیم مقدار مصرف دارو لازم است.

عوارض جانبی متفورمین

مهم‌ترین عوارض جانبی ناشی از متفورین بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ، اسهال(معمولاً زودگذر)، اسید لاکتیک( قطع درمان لازم می‎باشد) و کاهش جذب ویتامینB۱۲ می‌باشند.

تداخل دارويي

سایمتیدین، آمیلوراید، بلوک کننده‌های کانال کلسیم، دیگوکسین، مرفین، پروکائین آمید، کینین، راینتیدین، تریامترن، تری متوپریم و وانکومایسین که توسط انتقال توبولار کلیوی دفع می‌شوند، ‌غلظت پلاسمایی مت فورمین را افزایش داده و با کلیرانس کلیوی آن تداخل می‌کنند.

نکات قابل توصیه متفورمین

۱- مصرف متفورمین باید به مدت ۲ روز قبل از جراحی یا استفاده از مواد حاجب برای آزمایشات پزشکی قطع شود.
۲- در صورت بروز علائم اسیدوز لاکتیک( اسهال، درد، کرامپ‌های عضلانی، تنفس کوتاه و سریع، خستگی، ضعف و خواب آلودگی و یا استفراغ سریعاً به پزشک مراجعه شود.

مقدار مصرف متفورمین

دارو به میزان ۵۰۰ میلی‌گرم هر ۸ ساعت یا ۸۵۰ میلی گرم هر ۱۲ ساعت همراه یا بعد از غذا مصرف می‌شود.

اشکال دارویی متفورمین

Tablet:۵۰۰ mg
F.C. Tablets: ۵۰۰ mg



:: برچسب ها : متفورمین , metformin ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 16 مهر 1396

موارد استفاده ایمی پنم

ایمی‌پنم جهت درمان عفونت‌هایی مثل عفونت‌های افراد مبتلا به نقص ایمنی)همراه با نوتروپنی)، عفونت‌های داخل شکمی، عفونت‌های استخوان و مفاصل، عفونت‌های پوست و بافت نرم، عفونت‌های مجاری ادراری و صفراوی، پنومونی(ذات‌الریه) اکتسابی بیمارستانی و سپتی سمی کاربرد دارد. همچنین ممکن است از آن در درمان گوناره آ و به عنوان پروفیلاکسی در عفونت‌های ناشی از جراحی استفاده شود.

مکانیسم اثر

سیلاستاتین به عنوان مهار کننده آنزیم دهیدروپپتیدازI در کلیه، باعث مهار متابولیسمک لیویایمی‌پنم و تولید متابولیت‌های نفروتوکسیک و غیر فعال می‌شود. این دارو فاقد فعالیت آنتی‌باکتریال بوده و تاثیری بر اثرات آنتی‌باکتریال ایمی‌پنم ندارد.
.

عوارض جانبی ایمی پنم

این دارو همیشه همراه با مهارکننده آنزیمی سیلاستاتین تجویز می‌شود. عوارض جانبی ناشی از ترکیب این دو دارو همانند عوارض ناشی از دیگر بتالاکتام‌ها می‌باشد. واکنش‌های افزایش حساسیت مثل راش‌های پوستی، کهیر، ائوزینوفیلی، تب و ندرتاً آنافیلاکسی می‌توانند رخ دهند. آثار گوارشی مثل حالت تهوع و استفراغ، اسهال، بی رنگ شدن دندان‌ها و زبان و تغییر در حس چشایی می‌توانند ایجاد شوند. مواردی از افزایش در مقادیر آنزیم‌های کبدی و اختلال در پارامترهای خونی مشاهده شده است. پس از تزریق، واکنش‌های موضعی مثل درد و یا ترومبوفلبیت می‌توانند رخ دهند. پس از مصرف دارو، تشنج نیز ممکن است رخ بدهد. مخصوصاً در بیماران دارای سابقه ضایعه سیستم عصبی مرکزی و یا عملکرد ضعیف کلیوی. اما گاهی هم در افرادی که فاقد فاکتورهای مستعد بوده‌اند و با دوزهای توصیه شده تشنج رخ داده است. در کودکان تغییر رنگ در ادرار به سمت قرمز که ضرری هم ندارد مشاهده شده است.
پیشگیری از عوارض جانبی: ایمی‌پنم-سیلاستاتین را نباید در بیمارانی که به آن حساسیت دارند تجویز کرد و در مورد بیماران حساس به پنی سیلین، سفالوسپورین‌ها و دیگر بتالاکتام‌ها به علت وجود احتمال بروز واکنش‌های افزایش حساسیت متقاطع، تجویز این دارو باید با احتیاط صورت گیرد. در بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی باید با احتیاط تجویز شود و دوز تجویزی به طور متناسب کاهش یابد. در بیماران مبتلا به اختلالات سیستم عصبی مرکزی مثل صرع مراقبت ویژه مورد نیاز است.

تداخل دارويي

در صورت مصرف همزمان این دارو با گانسیکلوویر، منجر به بروز بیماری صرع می‌شود.

مقدار مصرف

ایمی پنم به صورت انفوزیون داخل وریدی یا تزریق داخل عضلانی عمیق مصرف می‌شود. هنگام تجویز داخل وریدی، دوزهای ۲۵۰ یا ۵۰۰ میلی‌گرمی طی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه به صورت انفوزیون داده می‌شود و دوزهای ۷۵۰ میلی‌گرمی تا یک گرمی طی ۴۰ تا ۶۰ دقیقه انفوزیون می‌شود. دوز معمول داخل وریدی در بالغین و در کودکان بالای ۴۰ کیلوگرم یک تا دو گرم در روز در چند نوبت و هر ۶ تا ۸ ساعت ایت که به شدت عفونت بستگی دارد و در عفونت‌های تهدید کننده، دوزهایی تا حداکثر ۴ گرم تجویز می‌شود.

در مورد کودکان ۳ ماهه و یا بزرگتر و با وزن کمتر از ۴۰ کیلوگرم هر ۶ ساعت دوز ۱۵ تا ۲۰ میلی گرم به صورت انفوزیون داخل وریدی تجویز می‌شود و دوز کلی روزانه نباید از ۲ گرم تجاوز کند. در کودکان مبتلا به عفونت متوسطدوزهای بالاتری تا حد ۴ گرم در روز داده می‌شود و در کودکان بزرگتر و مبتلا به سیستیک فیبروزیز دوزهایی تا حد۹۰ میلی‌گرم به صورت روزانه داده می‌شود. در مورد نوزادان کمتر از ۳ ماه دوزهای زیر تجویز می شود: از ۴ هفته تا ۳ ماه ۲۵ میلی‌گرم هر ۶ ساعت، از یک تا ۴ هفته۲۵ میلی‌گرم هر ۸ساعت و زیر یک هفتگی ۲۵ میلی‌گرم هر ۱۲ ساعت تجویز می‌شود.
جهت پروفیلاکسی عفونت‌های جراحی، ایمی پنم با دوز یک گرم به صورت داخل وریدی در زمان ایجاد بیهوشی داده می‌شود که با یک گرم دیگر از این دارو در ۳ ساعت بعد پیگیری می‌شود و دوزهای اضافی ۵۰۰ میلی‌گرمی ۸ و ۱۶ ساعت بعد در صورت لزوم به کار می‌روند. در بالغین مبتلا به عفونت‌های ملایم تا متوسط ایمی‌پنم در دوزهای ۵۰۰ یا ۷۵۰ میلی‌گرمی هر ۱۲ ساعت به صورت داخل عضلانی تجویز می‌شود.



:: برچسب ها : ایمی پنم , imipenem ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 16 مهر 1396


:: برچسب ها : سوماتروپین , somatropine growth hormone ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 16 مهر 1396

موارد استفاده آلبومین

محلول‌های حاوی آلبومین در درمان فوری کاهش حجم خون همراه یا بدون شوک، کاهش پروتئین خون و به عنوان داروی کمکی برای رقیق نمودن خون در اعمال جراحی مصرف می‌شود. محلول غلیظ آلبومین به صورت کمکی در درمان بیماران تحت همودیالیز و نارسایی حاد کبدی و افزایش بیلی‌روبین خون در نوزادان کاربرد دارد.

مکانیسم اثر آلبومین

آلبومین یک تنظیم کننده مهم حجم خون در گردش است و ۸۰-۷۰ درصد فشار انکوتیک کلوئید پلاسما را ایجاد می‌کند.

فارماكوكينتيك

نیمه عمر دفع دارو ۲۰-۱۵ روز است. رقیق شدن خون ناشی از مصرف این فرآورده طی چند دقیقه بروز می‌کند. طول اثر دارو به حجم اولیه خون بستگی دارد. اگر حجم خون کاهش یافته باشد، افزایش حجم به مدت چند ساعت باقی می‌ماند. در بیمارانی که حجم خون آنها طبیعی است، اثر دارو به مدت کمتری باقی خواهد ماند. آلبومین در سرتاسر آب خارج سلولی توزیع می‌شود. بیش از ۶۰% آن در بخش مایع خارج سلولی قرار می‌گیرد.

موارد منع مصرف آلبومین

این دارو در افراد مبتلا به کم خونی شدید، نارسایی قلبی، افزایش حجم خون و خیز ریوی نباید مصرف شود.

عوارض جانبی آلبومین

نارسایی احتقانی قلب، کاهش قابلیت انقباضی عضله قلب، خیز ریوی و احتباس آب و املاح از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

هیچ گونه تداخل قابل توجهی با داروها ندارد

نکات قابل توصیه آلبومین

۱- محلول‌های حاوی آلبومین را می توان بدون در نظر گرفتن گروه خونی، به بیماران تزریق نمود.
۲- محلول‌ حاوی آلبومین را می توان بدون رقیق نمودن یا پس از رقیق کردن با محلول تزریقی کلرور سدیم ۰/۹ درصد یا محلول تزریقی دکستروز ۵ درصد مصرف کرد. نباید از آب استریل برای تزریق برای این منظور استفاده نمود، زیرا منجر به کاهش متعاقب در اسمولاریته و در نتیجه افزایش بروز خطر همولیز کشنده و نارسائی حاد کلیوی می‌شود.

اشکال دارویی آلبومین

Infusion : ۵%
Infusion : ۲۰% ( ۵۰ ml)



:: برچسب ها : آلبومین , albumin ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 16 مهر 1396

موارد استفاده آموکسی سیلین

آموکسی سیلین در درمان عفونت‌های مجاری ادرار، عفونت‌های گوش میانی، سینوزیت، برونشیت مزمن، سالمونلوز مهاجم، مننژیت متگوکوکی، ریشه‌کنی هلیکوباکترپیلوری و پیشگیری از آندوکاردیت و همچنین به عنوان داروی کمکی در درمان مننژیت لیستریایی و سوزاک کاربرد دارد. به علاوه، این دارو در درمان تب تیفوئیدی و نیز در پیشگیری از عفونت دندان نیز مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك

۹۰ -۷۵درصد از دارو از طریق خوراکی جذب می‌شود و پس از ۲-۱ ساعت غلظت سرمی دارو به اوج می‌رسد. نیمه عمر دارو ۱/۵-۱ ساعت است که در صورت بروز مشکل کلیوی ممکن است تا ۱۲ ساعت افزایش یابد. ۷۰-۶۵ در صد دارو به صورت تغییر نیافته از طریق کلیه دفع می‌شود.

موارد منع مصرف آموکسی سیلین

در صورت وجود سابقه آلرژیک به پنی سیلین‌ها نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در بیماران دارای سابقه حساسیت یا مبتلا به مشکل کلیوی، تب گلاندولار، لوسمی لنفاتیک مزمن و سابقه بیماری‌های گوارشی به ویژه کولیت وابسته به آنتی بیوتیک، باید با احتیاط فراوان تجویز شود.

عوارض جانبی آموکسی سیلین

واکنشهای حساسیتی شامل کهیر، تب، درد مفاصل، آنژیوادم، شوک آنافیلاکتیک از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

مصرف همزمان آموکسی‌سیلین با داروهای خوراکی جلوگیری کننده از بارداری حاوی استروژن ممکن است اثر این داروها را کاهش دهد و منجر به بارداری ناخواسته شود. مصرف همزمان پنی‌سیلین‌ها با متوترکسات منجر به کاهش کلیرانس متوترکسات و در نتیجه مسمومیت با این دارو می‌شود.

نکات قابل توصیه آموکسی سیلین

۱-آموکسی سیلین را می‌توان با معده خالی یا پر مصرف کرد.

۲-در بیماران مبتلا به مشکل کلیوی به کاهش مقدار مصرف دارو نیازی نیست، مگر این که مشکل کلیه شدید باشد.

۳-در صورت بروز اسهال، بدون مشورت با پزشک از مصرف هر گونه داروی ضد اسهال خودداری کرد.

۴-در هنگام مصرف آموکسی سیلین از سایر روش‌های جلوگیری از بارداری نیز باید استفاده نمود.

۵-در صورتی که یک نوبت مصرف دارو فراموش شود، به محض به یاد آوردن آن نوبت باید مصرف شود، ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد، از مصرف آن نوبت خودداری کرده و مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود.

مقدار مصرف آموکسی سیلین

بزرگسالان : مقدارمصرف این دارو ۲۵۰ میلی گرم هر۸ ساعت می باشد که در عفونت‌های شدید این مقدار دو برابر می‌شود. در درمان عفونت‌های چرکزای شدید یا عود کننده تنفسی، این دارو به مقدار ۳ گرم هر ۱۲ ساعت مصرف می‌شود. در درمان‌های کوتاه مدت برای آبسه دندان ۳ گرم مصرف می‌شود که در صورت نیاز ۸ ساعت بعد تکرار می‌شود. برای درمان عفونت‌های مجاری ادرار، مقدار مصرف آموکسی سیلین ۳ گرم است که در صورت نیاز ۱۰-۱۲ ساعت بعد تکرار می‌شود. در درمان سوزاک مقدار مصرف این دارو ۳ گرم در یک نوبت همراه با یک گرم پروبنسید می‌باشد.

کودکان : مقدار مصرف این دارو در کودکان با سن تا ۱۰ سال ۱۲۵ میلی‌گرم هر ۸ ساعت می‌باشد که در عفونت‌های شدید دو برابر افزایش می‌یابد. این دارو در درمان عفونت گوش میانی در کودکان با سن ۱۰-۳ سال به مقدار ۷۵۰ میلی گرم دو بار در روز مصرف می‌شود.

اشکال دارویی آموکسی سیلین

Capsule : ۲۵۰mg

Capsule : ۵۰۰mg

For Oral Suspension : ۱۲۵mg/۵ml

For Oral Suspension : ۲۵۰mg/ml

Chewable Tablet : ۲۵۰ mg ( as ۳ H۲O)

Coated Tablet : ۵۰۰mg ( as ۳ H۲O)



:: برچسب ها : آموکسی سیلین , amoxicillin ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 16 مهر 1396