موارد استفاده رانیتیدین

رانیتیدین در درمان کوتاه مدت زخم‌های فعال دوازدهه یا زخم‌های فعال و خوش‌خیم معده، (در مقادیر کم برای پیشگیری از عود زخم دوازدهه مصرف می‌شود)، حالات مرضی ترشح بیش از حد اسید معده مانند سندروم زولینگر-الیسون، برگشت محتویات معده به مری و سایر مواردی که کاهش اسید معده برای آن مفید است مانند جراحی در دستگاه گوارش، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مکانیسم اثر رانیتیدین

این دارو در رقابت با هیستامین در سطح گیرنده‌های H۲ در سلول‌های جداره‌ای ترشح اسید معده توسط غذا، پنتاگاسترین و سایر محرک‌های ترشح اسید معده را مهار می‌کند.

فارماكوكينتيك

رانیتیدین به سرعت از طریق مجرای گوارش جذب می‌شود و در اولین عبور کبدی متابولیزه می‌شود. اوج غلظت سرمی آن در حدود ۳-۲ ساعت پس از مصرف می‌باشد. طول اثر دارو برای کاهش ترشح اسید ۴ ساعت و در هنگام شب حدود ۱۲ ساعت می‌باشد. این دارو از طریق کلیه دفع می‌شود.

هشدارها

۱. بیمارانی که به سایمتیدین عدم تحمل نشان می‌دهند، ممکن است این دارو را نیز تحمل نکنند.
۲. در سیروز کبدی و ناراحتی‌های کلیوی متوسط تا شدید خطر بروز عوارض جانبی به خصوص عوارض عصبی دارو وجود دارد.
۳. مصرف این دارو بیش از ۱۲ هفته مداوم توصیه نمی‌شود.

عوارض جانبی رانیتیدین

عوارض این دارو بیشتر شامل اسهال یا یبوست، سرگیجه یا سردرد و نفخ شکم است.

تداخل دارويي

جذب این دارو در حضور آنتی اسیدها کاهش می‌یابد.
با وجود آنکه رانیتیدین در مقایسه با سایمتیدین یک مهار کننده ضعیف کننده‌تر آنزیم‌های کبدی است، با این وجود در مصرف همزمان سایر داروها با این دارو باید احتیاط کرد.

نکات قابل توصیه

۱. کشیدن سیگار باعث کاهش اثر این دارو می‌شود.
۲. در بیماران سالخورده یا مبتلا به نارسایی کبدی یا کلیوی ممکن است به کاهش مقدار مصرف دارو نیاز باشد.

اشکال دارویی رانیتیدین

Film Coated Tablet (as HCL): ۱۵۰ mg
Injection (as HCL): ۲۵ mg/ml



:: برچسب ها : رانیتیدین , ranitidine ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 24 مهر 1396

موارد استفاده کلوتریمازول

کلوتریمازول در درمان کاندیدیاز ناشی از کاندیدا آلبیکنس و سایر گونه‌های کاندیدا، کچلی بدن، ران و پا ناشی از تریکوفیتون روبروم، تریکوفیتون منتاگروفیس، اپیدرموفیتون فلوکوزوم، میکروسپوروم کانیس، تیناورسیکالر (ناشی از پیتیروسپوروم)، اریپکولار(مالاسزیا فورفور) و در درمان عفونت قارچی اطراف ناخن و کچلی ریش و سر کاربرد دارد.

مکانیسم اثر

کلوتریمازول با مهار ساخت ارگوسترول آسیب رساندن به غشاء سلولی قارچ و تغییر در نفوذپذیری آن، باعث خروج عناصر ضروری داخل سلولی می‌شود.

فارماكوكينتيك

جذب سیستمیک این دارو بعد از مصرف پوستی کم است ولی بعد از مصرف از راه مهبل به میزان ۱۰-۳ درصد جذب می‌شود.

هشدارها

از تماس دارو با چشم خودداری شود.

نکات قابل توصیه

۱- رعایت نکات بهداشتی مانند استفاده از لباس زیر نخی و یا استفاده از کاندوم در هنگام مقاربت به درمان کمک می‌کند.
۲- در صورت مصرف دارو برای درمان کاندیدیاز، از به کار بردن پانسمان بسته در موضع خودداری شود.
۳- در صورت عدم پاسخ به درمان بعد از اطمینان از عدم وجود سایر پاتوژن‌ها، دوره درمان ممکن است مجدداً تکرار شود.

مقدار مصرف کلوتریمازول

موضعی: روزی ۲ بار صبح و عصر از محلول یا کرم بر موضع مالیده شود.
قرص واژینال: در بیماران غیر باردار ۲۰۰ میلی‌گرم ترجیحاً قبل از خواب به مدت ۳ روز یا ۱۰۰ میلی‌گرم به مدت ۷ روز مصرف می‌شود.
کرم واژینال: مقدار ۵۰ میلی‌گرم یک اپلیکاتور از کرم یک درصد، ترجیحاً قبل از خواب به مدت ۱۴-۶ روز استفاده می‌شود.

اشکال دارویی کلوتریمازول

Topical Cream : ۱



:: برچسب ها : کلوتریمازول , clotrimazole ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 23 مهر 1396

موارد استفاده مبندازول

مبندازول در درمان ابتلا به کرم های نخی، گرد، شلاقی و قلابدار مصرف کاربرد دارند.

مکانیسم اثر مبندازول

مبندازول موجب تخریب میکروتوبول‌های سیتوپلاسمی انگل و درنتیجه مهار برداشت گلوکز توسط کرم بالغ و در نهایت مرگ انگل می شود.

فارماكوكينتيك

این دارو، تا حد کمی از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود. با این حال جذب خوراکی دارو در هنگام خوردن غذا، به ویژه غذاهای چرب، افزایش می‌یابد. دفع این دارو عمدتاً از طریق کلیه صورت می‌گیرد.

هشدارها

۱- در صورت ابتلای بیمار به مشکلات کبدی، این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲- در درمان کرمک، قبل از شروع درمان و یک هفته پس از آن، باید ناحیه اطراف مقعد به منظور یافتن تخم کرم، به ویژه در بیمارانی که علایم عفونت درآنها پایدار است، بررسی شود.
۳- آزمون مدفوع در درمان ابتلا به کرم‌های گرد، شلاقی و کاپیلاریاز، قبل و ۳-۱ هفته پس از درمان به منظور تعیین کارایی درمان ضروری است.
۴- شمارش کامل گلبول‌های خون در اولین ماه درمان با این دارو ضروری است.

عوارض جانبی

به ندرت درد شکم، اسهال و واکنش‌های حساسیت مفرط ( شامل گزانتوم، بثورات جلدی، کهیر و آنژیوادم )، با مصرف این دارو گزارش شده است.

نکات قابل توصیه

درصورت مصرف این دارو برای درمان کرمک بهتر است تمام افراد خانواده به طور همزمان درمان شوند. همچنین، شستن لباس‌های خواب و رختخواب بعد از درمان با دارو ضروری است تا بیماری دوباره عود نکند.
در درمان آلودگیهای داخل بافت‌ها(مانند کیست ها)، این دارو در مقادیر زیاد همراه با غذا، به ویژه غذاهای چرب باید مصرف شود تا مقدار بیشتری از دارو جذب شود.
بیماران مبتلا به آلودگی کرم‌های قلاب‌دار و شلاقی، باید به صورت مکمل مقادیری آهن دریافت کنند.
قرص های مبندازول را باید کاملاً جوید و با مقداری آب مصرف نمود.

مقدار مصرف مبندازول

بزرگسالان و کودکان: مبندازول در درمان آلودگی به کرم‌های نخی‌(‌مانند کرمک‌) در بزرگسالان و کودکان با سن بیشتر از ۲ سال به مقدار ۱۰۰ میلی گرم در یک نوبت مصرف می‌شود. در صورت بروز مجدد عفونت، ممکن است یک مقدار مصرف ثانویه ۳-۲ هفته بعد ضروری باشد. مصرف دارو در کودکان با سن کمتر از ۲ سال توصیه نمی‌شود. مقدار مصرف دارو در درمان آلودگی به کرم‌های شلاقی، کرم‌های گرد ،آسکاریس و کرم‌های قلاب‌دار در بزرگسالان و کودکان با سن بیشتر از ۲ سال۱۰۰ میلی گرم دو بار در روز برای ۳ روز می‌باشد.

اشکال دارویی مبندازول

Chewable Tablet : ۱۰۰ mg


ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 23 مهر 1396

موارد استفاده آلبندازول

آلبندازول یک داروی ضد کرم وسیع الطیف است و از نظر ساختمان و اثر، مشابه مبندازول می‌باشد. این دارو در درمان آلودگی به آسکاریس، کرمک، کرمک قلابدار، تریکوریاز و استرونژیلوئید نیز کاربرد دارد.

مکانیسم اثر آلبندازول

آلبندازول باعث تغییرات تخریبی در سلول‌های جدار روده کرم و درنتیجه کاهش تولید انرژی در انگل و مرگ آن می‌شود.

فارماكوكينتيك

جذب این دارو از طریق خوراکی کم و نامنظم است که در صورت مصرف همزمان دارو با غذاهای چرب افزایش می‌یابد. این دارو پس از جذب، در مایع مغزی-نخاعی، صفرا و کیست هیداتید منتشر می‌شود. آلبندازول در کبد به سرعت و به طور گسترده به متابولیت‌های فعال متابولیزه می‌شود. اوج غلظت سرمی دارو ۴-۲ ساعت پس از مصرف خوراکی به دست می‌آید. نیمه عمر آن پس از مصرف یک مقدار واحد ۱۵-۸ ساعت است. دفع دارو پس از جذب عمدتاً کلیوی است.

هشدارها

۱- این دارو در بیماران مبتلا به مشکل کبدی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲- انجام آزمایشهای مربوط به کبد و شمارش سلول‌های خون قبل از شروع درمان و دوبار در طول هر دوره درمان با مقادیر زیاد یا به مدت طولانی، ضروری است.

عوارض جانبی آلبندازول

اختلالات گوارشی ، سردرد، سرگیجه، تغییر در آنزیم های کبدی، به ندرت آلوپسی برگشت ناپذیر، تب، بثورات جلدی و اختلالات خونی از عوارض مصرف این دارو هستند. در صورت نشت مایع در کیست هیداتید احتمال بروز شوک آلرژیک وجود دارد.

نکات قابل توصیه

۱- این دارو را باید همراه با غذاهای چرب مصرف کرد.
۲- دوره درمان با این دارو باید کامل شود. در آلودگی‌های شدید دوره درمان ممکن است ۳-۲ هفته طول بکشد.

اشکال دارویی آلبندازول
Suspension : ۴۰۰mg/۱۰ml
Tablet : ۲۰۰mg
Tablet : ۴۰۰mg



:: برچسب ها : آلبندازول , albendazole ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 23 مهر 1396

موارد استفاده پروپرانولول

پروپرانولول در درمان آنژین صدری مزمن، پیشگیری و درمان آریتمی قلبی، کنترل قلبی، کنترل پرفشاری خون، درمان کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و پیشگیری از انفارکتوس مجدد میوکارد، در درمان کمکی فئوکروموسیتوم و پیشگیری از سردردهای عروقی مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك

حدود ۹۰ درصد دارو از طریق مجرای گوارش جذب می‌شود. پیوند دارو به پروتئین‌های پلاسما خیلی زیاد است. متابولیسم دارو کبدی بوده و نیمه‌عمر آن ۵-۳ ساعت است. زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر ۱.۵-۱ ساعت و دفع دارو کلیوی است.

موارد منع مصرف پروپرانولول

پروپرانولول در شوک قلبی، نارسایی آشکار قلب، بلوک درجه دو یا سه دهلیزی-بطنی، برادیکاردی سینوسی و کاهش فشار خون سیستولیک به کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر جیوه(برای پیشگیری از انفارکتوس مجدد میوکارد) نباید مصرف شود.

هشدارها

۱- مصرف این دارو در صورت وجود سابقه آلرژی، آسم نایژه‌ای، آمفیزیم یا برونشیت غیرآلرژیک، نارسیایی احتقانی قلب، دیابت، پرکاری تیروئید، افسردگی روانی یا سابقه ابتلاء به آن باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
۲- مقدار مصرف این دارو در سالمندان باید براساس پاسخ بیمار تعیین شود. زیرا از یک طرف به علت کاهش حساسیت این بیماران به اثر دارو ممکن است افزایش مقدار مصرف لازم باشد و از طرف دیگر به علت کاهش توانایی متابولیسم و دفع دارو، کاهش مقدار مصرف ممکن است ضرورت یابد.
۳- در بیماران مبتلا به مشکل کبدی، مقادیر مصرف این دارو باید کاهش یابد.
۴- در صورت بروز افسردگی ناشی از این دارو، مصرف آن باید قطع شود.
۵- اگر بعد از یک دوره درمان طولانی با این دارو قطع مصرف آن ضرورت پیدا کند، باید مصرف این دارو به تدریج و حداقل طی سه روز تا دو هفته قطع شود. در طول این مدت، بیمار باید از فعالیت‌های شدید بدنی پرهیز کند تا خطر بروز انفارکتوس میوکارد یا آریتمی به حداقل برسد. اگر پس از قطع مصرف دارو، علایم قطع مصرف بروز کرد، باید مصرف دارو را به طور موقت مجدداً شروع نمود ولی به دنبال بهبود بیمار، آن را با احتیاط قطع کرد.
۶- در طول مصرف این دارو، پیگیری عملکرد قلب، تعیین نبض، اندازه‌گیری فشار خون و ثبت نوار قلبی و اندازه‌گیری ضربان قلب ضروری است.

عوارض جانبی پروپرانولول

برادیکاردی، نارسایی قلب، اسپاسم برونش، انقباض عروق محیطی، اختلالات گوارشی، خستگی، مشکلات خواب، بثورات جلدی، اشکال درتنفس یا خس خس کردن، سردی دست‌ها و پاها، اختلال شناخت به خصوص در سالمندان، توهم، افسردگی روانی، ورم مچ و ساق پا، ضربان آهسته و غیر عادی قلب، یبوست، اضطرابیا نگرانی، کاهش توانایی جنسی، اسهال، خواب‌آلودگی خفیف، سردرد، بی‌حسی یا گزگز کردن انگشتان دست و پا و خستگی یا ضعف غیر عادی از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

مقدار مصرف انسولین و داروهای خوراکی پایین‌آورنده قند خون، هنگام مصرف همزمان با این دارو باید تنظیم شود تا از کاهش بیش از حد قند خون جلوگیری شود. در صورت مصرف همزمان داروهای مسدودکننده گیرنده بتا-آدرنرژیک با داروهای مسدودکننده کانال‌های کلسیمی یا کلونیدین، اثرات کاهش فشار خون ممکن است تشدید شود. مصرف همزمان داروهای مهارکننده و مونوآمین اکسیداز با این دارو(مانند فورازولیدون و پروکاربازین) به علت امکان افزایش شدید فشار خون، توصیه نمی‌شود. در صورت مصرف همزمان این دارو با آمین‌های مقلد سمپاتیک که دارای فعالیت بتا-آدرنرژیک هستند، ممکن است اثرات هر دو دسته دارو کاهش یابند. گزانتین‌ها در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است باعث مهار اثرات درمانی هر دو دسته دارو شوند. همچنین، کلیرانس تئوفیلین افزایش می‌یابد.

نکات قابل توصیه

۱- هیچ یک از نوبت‌های مصرف این دارو نباید فراموش شود،‌ به خصوص اگر روزی یک بار مصرف می‌شود.
۲- این دارو، پرفشاری خون را درمان نمی‌کند، بلکه آن را کنترل می‌نماید. مصرف این دارو ممکن است تا پایان عمر ضروری باشد.
۳- مصرف دارو، حتی در صورت احساس بهبودی، باید ادامه یابد.
۴- اگر یک نوبت دارو فراموش شود، به محض به یاد آوردن آن نوبت باید مصرف شود. ولی اگر تا زمان مصرف نوبت بعدی ۴ ساعت باقی مانده باشد، از مصرف آن نوبت باید خودداری شده و مقدار مصرف بعدی نیز دوبرابر نشود.
۵- در بیماران مبتلا به دیابت، با مصرف این دارو علائم کمی قند خون ممکن است پوشانده شود یا غلظت قند خون افزایش یابد یا کاهش قند خون طولانی شود.
۶- از مصرف سایر داروها، به ویژه داروهای مقلد سمپاتیک که نیاز به نسخه پزشک ندارند، باید خودداری شود.
۷- قبل از قطع مصرف دارو، باید با پزشک مشورت شود.
۸- به علت احتمال بروز سرگیجه، خواب‌آلودگی و منگی، هنگام رانندگی یا کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود.

اشکال دارویی پروپرانولول

Injection: ۱ mg/ml
Scored Film Coated Tablet: ۴۰mg، ۸۰mg Film Coated Tablet: ۱۰mg
Sustained Release Tablet: ۸۰mg، ۱۶۰mg



:: برچسب ها : پروپرانولول , propranolol ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 23 مهر 1396

موارد استفاده تری پاراتید

تری پاراتید در درمان پوکی استخوان در زنان یائسته‌ و مردانی که دچار بیماری هیپوگنادال شده‌اند و بیشتر در معرض شکستگی استخوان قرار دارند استفاده می‌شود..

مکانیسم اثر

تری پاراتید با تنظیم متابولیسم کلسیم و فسفر (افزایش سطح کلسیم سرم و کاهش سطح فسفر سرم) در استخوان‌ها و کلیه، باعث تقویت تشکیل استخوان‌های جدید و افزایش تراکم استخوانی می‌شود.

فارماكوكينتيك

نیمه عمر این دارو پس از تزریق، ۱ ساعت می‌باشد.

عوارض جانبی تری پاراتید

افسردگی، سرگیجه، سردرد، بی‌خوابی، سنکوپ، آنژین پکتوریس، افزایش فشار خون، افت فشار خون، فارنژیت، رینیت، یبوست، تهوع، اسهال، استفراغ، هایپرکلسمی (افزایش کلسیم خون)، گرفتگی عضلات پا، افزایش سرفه، ذات‌الریه، ضایعه پوستی، تعریق، درد گردن و مشکلات دندانی همگی از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

الف) مصرف همزمان این دارو با مکمل‌های کلسیم ممکن است باعث افزایش دفع کلسیم از طریق ادرار شود.
ب) در صورت مصرف همزمان این دارو با دیگوکسین ممکن است به علت بروز هایپرکلسمی (افزایش کلسیم خون) ناشی از مصرف دارو، خطر مسمومیت با دیژیتال‌ها افزایش یابد.

مقدار مصرف روزانه تری پاراتید

۲۰mcg در ران یا شکم تزریق زیرجلدی می‌شود.



:: برچسب ها : تری پاراتید , teriparatide ,
ن : saeed.bp
ت : يکشنبه 23 مهر 1396

موارد استفاده هیدروکورتیزون

هیدروکورتیزون در درمان علامتی اختلالات ناشی از آلرژی و یا التهابی پوست نظیر اگزما، درماتیت‌ها، زخم قنداق بچه و نیش حشرات به کار می‌رود.

مکانیسم اثر هیدروکورتیزون

این دارو با عبور از غشاء سلولی به گیرنده‌های اختصاصی خود در سیتوپلاسم متصل شده و کمپلکس دارو-گیرنده وارد هسته سلولی می‌شود. این کمپلکس با اتصال به نواحی خاصی از DNA موجب تحریک روند رونویسی mRNA و به دنبال آن ساخت آنزیم‌های مهاری می‌شود که گمان می‌رود مسئول ایجاد اثرات مهاری ضد التهابی می‌باشند.

فارماكوكينتيك

متابولیسم این دارو عمدتاً در خود پوست صورت می‌گیرد. به دنبال جذب سیستمیک، در کبد نیز متابولیزه می‌شود. نیمه عمر هیدروکورتیزون آزاد حدود ۲ ساعت می‌باشد.

موارد منع مصرف

در ضایعات پوستی درمان نشده باکتریایی، قارچی یا ویروسی، بیماری روزاسه و التهاب پوستی، حالات التهابی زخم‌دار یا خارش‌دار نباید مصرف شود. تجویز این دارو برای درمان آکنه ولگاریس توصیه نمی‌شود (به خصوص کورتیکواستروئیدهای قوی منع مصرف دارند) کورتیکوستروئیدهای قوی در کودکان زیر یک سال منع مصرف دارند.

هشدارها

در اختلالات التهابی پوست شیرخواران از قبیل التهاب ناشی از ادرار سوختگی احتیاط فراوان نموده و بیش از ۷-۵ روز مصرف نشود. از مصرف طولانی مدت فرآورده روی پوست اجتناب شود.

عوارض جانبی هیدروکورتیزون

در صورت جذب سیستمیک هیدروکورتیزون احتمال بروز عوارضی نظیر سندرم کوشینگ، افزایش قند خون، وجود قند در ادرار و در صورت مصرف دراز مدت تضعیف محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوق کلیه وجود دارد.
بروز عوارض جانبی موضعی مانند تشدید عفونت‌های درمان نشده، نازک شدن پوست، درماتیت تماسی، اختلالات التهابی در ناحیه صورت به ویژه در خانم‌ها و آکنه در محل کاربرد فرآورده نیز گزارش شده است.

نکات قابل توصیه

۱- از مصرف خودسرانه این دارو خودداری شود.
۲- از به کار بردن پوشش و یا پانسمان روی ناحیه تحت درمان با هیدروکورتیزون خودداری شود.
۳- از تماس دارو با چشمها اجتناب شود.
۴- در صورتی که با گذشت دو هفته عارضه‌ای که برای آن هیدروکورتیزون تجویز شده، بهبود پیدا نکرد و یا بدتر شد، به پزشک مراجعه شود.
۵- قبل از شیردهی از استعمال این دارو روی بافت پستان خودداری شود.

مقدار مصرف هیدروکورتیزون

در بزرگسالان از کرم یا پماد ۱% ، ۱ تا ۳ بار در روز و در کودکان بالای ۲ سال ۱ تا ۲ بار در روز استفاده می‌شود. میزان مصرف این دارو در کودکان زیر ۲ سال تاکنون مشخص نشده است.

اشکال دارویی هیدروکورتیزون
Topical Cream: ۱%
Topical Ointment: ۱%



:: برچسب ها : هیدروکورتیزون , hydrocortisone ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396

موارد استفاده بیزاکودیل

بیزاکودیل به عنوان یک مسهل محرک برای درمان کوتاه مدت یبوست و تخلیه رکتوم و کولون قبل از انجام آزمون ها یا جراحی کولون مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر بیزاکودیل

این دارو با اثرگذاری مستقیم بر روی عضلات صاف روده باعث افزایش حرکات پریستالتیک روده می‌شود.

فارماكوكينتيك

اثر این دارو پس از ۸-۶ ساعت شروع می‌شود.

موارد منع مصرف

در صورت وجود آپاندیسیت یا نشانه‌های آن یا خونریزی مقعد و نیز انسداد روده با علت نامشخص نباید از بیزاکودیل استفاده شود. این دارو در صورت کولوستونی یا ایلنوستومی نیز نباید مصرف شود.

هشدارها

استفاده از این دارو در کودکان با سن کمتر از ۶ سال باید با دستور پزشک صورت گیرد.

عوارض جانبی بیزاکودیل

از عوارض احتمالی این دارو می توان به آروغ زدن، کرامپ، اسهال، تهوع و تحریک پوستی در اطراف مقعد اشاره کرد.

تداخل دارويي

مصرف بیش از حد این دارو باعث دفع املاح پتاسیم می‌شود و اثر داروهای مدر در کاهش غلظت سرمی پتاسیم را کاهش می‌دهد.

مصرف همزمان داروهای ضد اسید و شیر با قرص‌های بیزاکودیل ممکن است باعث حل شدن سریع روکش قرص ها و درنتیجه بروز تحریک معده یا دوازدهه شود.

نکات قابل توصیه

۱. از جویدن یا خرد کردن قرص‌های بیزاکودیل یا از مصرف آن با داروهای ضد اسید خودداری شود.

۲. در صورت وجود آپاندیسیت و تا دو ساعت بعد از مصرف سایر داروها از مصرف این داروها خودداری شود.

۳. مصرف طولانی مدت این دارو ممکن است باعث وابسته شدن کار روده به آن شود.

۴. احتمال بروز بثورات جلدی و کرامپ به خصوص در صورت مصرف با معده خالی وجود دارد.

اشکال دارویی بیزاکودیل

Entric Coated Tablet : ۵ mg

Suppository : ۱۰ mg

Pediatric Suppository :۵ mg



:: برچسب ها : بیزاکودیل , bisacodyl ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396

موارد استفاده دیفنوکسیلات

ترکیب دیفنوکسیلات و آتروپین به صورت کمکی در درمان اسهال های مزمن و حاد و همچنین کولیت زخمی خفیف و مزمن مصرف می شود.

مکانیسم اثر دیفنوکسیلات

دیفنوکسیلات احتمالاً به صورت موضعی و مرکزی باعث مهار حرکات دودی روده می شود. آتروپین که عمدتاً به دلیل جلوگیری از سوءاستفاده دارویی به این فرآورده اضافه می شود، دارای خاصیت ضد موسکارینی می باشد.

فارماكوكينتيك

متابولیسم دیفنوکسیلات کبدی است و متابولیت اصلی دارو نیز اثری مشابه خود دارو دارد. نیمه عمر دیفنوکسیلات ۲.۵ ساعت و نیمه عمر متابولیت آن در حدود ۱۲ ساعت است. زمان لازم برای شروع اثر یک ساعت و مدت اثر آن ۴-۳ ساعت می باشد. دفع دارو از طریق مدفوع و کلیه است.

موارد منع مصرف دیفنوکسیلات

در اسهال شدید ناشی از کولیت اولسراتیو یا ناشی از کولیت پسودو ممبران نباید مصرف شود.

هشدارها

۱. کودکان و بیماران سالخورده، به ضعف تنفسی ناشی از دیفنوکسیلات حساس تر هستند.
۲. در افراد مبتلا به دهیدراتاسیون و مبتلا به اسهال ناشی از میکروارگانیسم ها با احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی دیفنوکسیلات

عوارض آن معمولاً کم و شامل تاری دید، مشکل در دفع ادرار، خشکی پوست و دهان یا تب می باشد.

تداخل دارويي دیفنوکسیلات

مصرف همزمان دیفنوکسیلات با سایر داروهای اعتیادآور و مضعف CNS خطر اعتیاد را افزایش می دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای پائین آورنده فشارخون با اثر تضعیف CNS می تواند اثر مضعف CNS دیفنوکسیلات را افزایش دهد. اثر ضدموسکارینی آمانتادین، هالوپریدول، فنوتیازین ها و پروکائین آمید ممکن است اثرات آتروپین موجود در این فرآورده را افزایش دهد. مصرف همزمان با داروهای مهارکننده مونوآمینواکسیداز (MAO) ممکن است منجر به بروز ناگهانی بحران پرفشاری خون شود.

نکات قابل توصیه

۱. در صورت بروز تحریک معده همراه غذا مصرف شود.
۲. در صورت مصرف طولانی مدت، احتمال وابستگی به دارو وجود دارد. مصرف طولانی مدت این دارو، فقط در صورت بهبود علایم بالینی بیماری و زیر نظر پزشک باید صورت گیرد.
۳. به دلیل بروز خواب آلودگی یا سرگیجه از انجام کارهایی که نیازمند دقت هستند از جمله رانندگی، خودداری شود.

اشکال دارویی دیفنوکسیلات
Tablet: Diphenoxylate HCL ۲.۵ mg + Atropine Sulfate ۰.۰۲۵ mg



:: برچسب ها : دیفنوکسیلات , diphenoxylate ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396

موارد استفاده مترونیدازول

مترونیدازول دارویی آنتی بیوتیک است که در درمان عفونت های بی‌هوازی (از جمله عفونت‌های دندان( ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری و عفونت‌های تک یاخته‌ای کاربرد دارد. این دارو در درمان واژینوز باکتریایی ناشی از هموفیلوس یا گاردنلا یا کورینه باکتریوم، واژینیت غیر اختصاصی و واژینوز بی‌هوازی به کار می‌رود.

مکانیسم اثر مترونیدازول

مترونیدازول، پس از جذب توسط میکروارگانیسم‌ها احیا و به یک ترکیب سمی تبدیل می‌شود. که با پیوستن به DNA باعث توقف ساخت آن و مرگ سلول می‌شود.

فارماكوكينتيك

مترونیدازول از طریق خوراکی به خوبی جذب شده و در اغلب مایعات و ترشحات بدن منتشر می‌شود. غلظت سرمی داروی مترونیدازول ۲-۱ ساعت پس از مصرف خوراکی به اوج خود می‌رسد. نیمه عمر این قرص در بزرگسالان ۱۲-۶ ساعت است که در صورت وجود مشکل کبدی به ۲۹-۱۰ ساعت افزایش می‌یابد. دفع مترونیدازول عمدتاً کلیوی است و تا ۱۵ درصد ممکن است از طریق مدفوع دفع شود. ۲۰% از دارو بعد از مصرف واژینال به صورت سیستمیک جذب می‌شود.

موارد منع مصرف

مصرف این دارو در سه ماهه اول بارداری اکیدا ممنوع است و جزء گروه X طبقه بندی می‌شود زیرا ممکن است باعث مرگ یا نقص عضو جنین شود.

هشدارها

در صورت وجود مشکل کبدی و آناسفالوپاتی کبدی، مصرف این دارو باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.

عوارض جانبی مترونیدازول

تهوع، استفراغ، طعم بد دهان، زبری زبان، اختلالات گوارشی، بثورات جلدی، کهیر، آنژیوادم، به ندرت خواب آلودگی، سردرد، سرگیجه، آتاکسی، تیره شدن ادرار،خارش، درد هنگام آمیزش و ترشحات غلیظ سفید رنگ از عوارض جانبی دارو هستند.

تداخل دارويي مترونیدازول

اثر وارفارین در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است افزایش یابد. مترونیدازولمتابولیسم فنی‌توئین را مهار می‌کند و غلظت پلاسمایی این دارو را افزایش می‌دهد. فنوباربیتال، متابولیسم مترونیدازول را افزایش و غلظت پلاسمایی آن را کاهش می‌دهد. مترونیدازول متابولیسم فلوئورواوراسیل را مهار می‌کند و احتمال مسمومیت با لتیم با مصرف همزمان مترونیدازول گزارش شده است. واکنش شبه دی‌سولفیرام با مصرف همزمان مترونیدازول و فراورده‌های حاوی الکل ممکن است بروز کند.

نکات قابل توصیه

در زمان مصرف به این موارد دقت کنید:

۱- پیگیری وضعیت بالینی و آزمایشگاهی بیمار در صورتی که طول درمان از ۱۰ روز تجاوز کند، توصیه می‌شود.
۲- در صورت بروز تحریک گوارشی، مترونیدازول را می‌توان با غذا مصرف کرد.
۳- مترونیدازول تزریقی فقط باید به صورت انفوزیون آهسته وریدی مصرف شود. که در این صورت انفوزیون محلول‌ها یا سرم‌های دیگر باید قطع شود.
۴- شستن دست‌ها قبل و بعد از استعمال، توصیه می‌شود. همچنین رعایت اصول بهداشتی برای جلوگیری از بروز مجدد عفونت ضروری است.
۵- در صورت بروز حساسیت یا تحریک، مصرف باید قطع شود.
۶- در صورت مصرف شکل واژینال مترونیدازول در درمان تریکوموناز، استفاده از کاندوم به منظور پیشگیری از بروز مجدد عفونت ضروری است. ممکن است به طور همزمان مردان نیز به مصرف این دارو نیاز داشته باشند.
۷- در صورت بروز سرگیجه یا منگی با مصرف این دارو باید احتیاط نمود.۸- در طول مصرف مترونیدازول واژینال، به منظور پیشگیری از عفونت متقاطع، عفونت مجدد یا رقیق شدن دوز دارو، باید از مقاربت جنسی خودداری نمود.

مقدار مصرف مترونیدازول

خوراکی:
بزرگسالان : مترونیدازول به عنوان ضد باکتری سیستمیک در عفونت‌های بی‌هوازی مقدار۷/۵ mg/kg حداکثر تا یک گرم هر ۶ ساعت به مدت ۷ روز یا بیشتر مصرف می شود.در التهاب روده، ۵۰۰ میلی‌گرم چهار بار در روز، در کولیت ناشی از آنتی‌بیوتیک ۵۰۰ میلی‌گرم ۴-۳ بار در روز، در گاستریت و زخم دوازدهه ناشی ازهلیکوباکترپیوری به عنوان درمان کمکی ۵۰۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز به همراه سایر آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی و درمان واژینوز باکتریایی، ۵۰۰ میلی‌گرم ۲ بار در روز برای ۷ روز مصرف می‌شود. به عنوان ضد تک یاخته در آمیبیاز ۷۵۰– ۵۰۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز برای ۱۰-۷ روز، در بالانتیدیوز ۷۵۰ میلی‌گرم ۳بار در روز برای ۵ یا ۶ روز، در ژیاردیاز ۲ گرم یک بار در برای ۳ روز یا۲۵۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز به مدت ۷-۵ روز و در درمان تریکوموناز ۲ گرم به صورت مقدار واحد، یک گرم ۲بار در روز به مدت یک روز یا ۲۵۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز به مدت ۷ روز مصرف می‌شود.
کودکان : مترونیدازول به عنوان ضد باکتری در عفونت‌های بی‌هوازی۷/۵mg/kg هر ۶ ساعت یاmg/kg ۱۰ هر ۸ ساعت مصرف می‌شود. به عنوان ضد تک یاخته در درمان آمیبیاز ۱۱/۶-۱۶/۷mg/kg ، سه بار در روز به مدت ۱۰ روز ، در بالانتیدیوز۱۱/۶-۱۶/۷ mg/kg سه بار در روز به مدت ۵ روز، در ژیاردیاز ۵mg/kg سه بار در روز به مدت ۷-۵ روز و در درمان تریکوموناز ۵g/kg سه بار در روز به مدت۷ روز مصرف می‌شود.

تزریقی:

بزرگسالان : مترونیدازول به عنوان ضد باکتری سیستمیک در عفونت‌های بی‌هوازی ابتدا۱۵mg/kg و سپس ۷/۵mg/kg تا حداکثر یک گرم، هر ۶ ساعت به مدت ۷ روز یا بیشتر انفوزیون وریدی می‌شود. برای پیشگیری از عفونت در اعمال جراحی،۱۵mg/kg یک ساعت قبل از شروع جراحی وmg/kg ۷۶/۵ و ۱۲ ساعت پس از مقدار اولیه، انفوزیون وریدی می‌شود، به عنوان ضد تک یاخته در درمان آمیبیاز۷۵۰-۵۰۰ میلی‌گرم هر ۸ ساعت به مدت ۱۰-۵ روز انفوزیون وریدی می‌شود.
کودکان : مترونیدازول به عنوان ضد باکتری سیستمیک در عفونت‌های بی‌هوازی، درنوزادان نورس، ۱۵mg/kg یه عنوان مقدار اولیه و سپس۷/۵ mg/kg در هر ۱۲ساعت، ۴۸ ساعت پس از مقدار اولیه، انفوزیون وریدی می‌شود. در نوزادان کامل،۱/۵mg/kg به عنوان مقدار اولیه و سپسmg/kg۷/۵ هر ۱۲ ساعت، ۲۴ ساعت پس از مقدار اولیه انفوزیون وریدی می‌شود. در نوزادان با سن ۷ روز و بزرگتر، مقدار ۱۵mg/kg یه عنوان مقدار شروع و سپس۷/۵ mg/kg هر ۶ ساعت ازراه انفوزیون وریدی مصرف می‌شود.
واژینال: در واژینوز باکتریایی یا تریکوموناز، ۵۰۰mg هر شب به مدت ۱۰ یا ۱۲ روز متوالی از راه واژینال مصرف می‌شود

اشکال داروییInfusion : metronidazole ۵۰۰mg/۱۰۰ml
Tablet : metronidazole ۲۵۰ mg
Oral Suspension : ۱۲۵mg/۵ ml ( as Benzoate )
Vaginal Tablet : ۵۰۰mg
Vaginal Gel : ۰.۷۵%
Ointment



:: برچسب ها : مترونیدازول , metronidazole ,
ن : saeed.bp
ت : دوشنبه 17 مهر 1396